Gaspééssieee

Een goedemiddag,

pff... Een dag na een toffe vakantie loop je altijd een beetje verloren. Je realiseert je dat je nog veel werk hebt en je denkt aan de dingen die je allemaal gedaan hebt... Maar het was dus echt wel ontzettend tof. Ik heb vaak echt het gevoel gehad van wat een geluk dat ik hier ben.

Het probleem is altijd dat het moeilijk is om alles zo te beschrijven en om alles zo goed mogelijk te proberen weer te geven met foto's en video's (zie link: Trip naar Gaspésie), maar eigenlijk lukt dat niet echt. Je moet er geweest zijn, je moet op de top van die berg aan de zee gestaan hebben, om te voelen wat ik gevoeld heb, om te voelen hoe klein je wel bent in vergelijking met die enorme ijszee. Het klinkt allemaal vrij plakkerig en emotioneel, maar als je zo op de top van een berg staat en je kijkt uit over de oceaan, dan voel je je echt zoals een david de bos kabouter.

Maar we waren dus vertrokken op zaterdag voor onze reis van een paar dagen. We waren met 8, waarvan wij 2 belgen, 5 fransen en 1 Québecoise. We reden met twee auto's, waaronder een schone pontiac die we gehuurd hebben. Echt tof in de auto en de eerste avond sliepen we in Rimouski. We kwamen toe in onze jeugdherberg, bleek dat dit eigenlijk een veredeld kapsalon was, die gewoon een achterkamertje had volgestoken met bedden. Maar goed het was wel ontzettend gezellig in ons kamertje. We zijn naar de zee gaan kijken en knal, gans bevroren (zie foto's van rond de 23e rij) en we werden nog getrakteerd, of hoe moet je dat anders zeggen maar niet op zo een stomme manier, op een mooie zonsondergang. Terug gekeerd naar ons kapsalon en dan iets gaan eten en nog even naar een bar geweest. De bar was een vreemde mix van een café discotheek en concertzaal, waarbij in die laatste een groepje speelde die covers bracht van punk liedjes en die ganse tijd chabaaaiss riep (wat zo veel als santé betekent). Echt dolletjes dus.

De volgende dag begonnen met een stevig ontbijt met eieren, spek en patatten gemaakt door onze Québecoise Christine en dan vertrokken naar het nationaal park: parc du Bic. Echt prachtig zo gelegen bij een baai met bergen die er vlak bij leggen. En alles mooi bevroren uiteraard. Je moet maar kijken naar de foto's ( rond de 20e rij) en naar het filmpje. Echt mooi. Dan hebben we verder gereden naar Matane. De weg lag vlak naast de bevroren zee en we hebben dan ook even kort gestopt om foto's te nemen ( zie de mooi zichten van de zon op het ijs met de huizen en ons op een ijsschots). Ook Jezus was er van de partij. Dan even kort verder gereden en een bezoek gebracht aan de oma van Christine. Echt een zeer toffe madam, die ondanks haar 92 jaar, nog ongelooflijk fit is. Onze bejaarden in België kunnen er nog een puntje aan zuigen. Ze was nog ongelooflijk goed van geest en ganse tijd zat ze haar klein kind te plagen. Echt cool. Dan vertrokken naar onze eind bestemming Saint anne des monts. We kwamen daar aan maar het was pikkedonker, dus van de zee was niets te zien. We zaten daar in een jeugdhotel en echt gasten, ik kan jullie maar aan raden om daar naar toe te gaan. Ik heb nog nooit, allé dat denk ik toch, zo een gezellige jeugdherberg mee gemaakt. Was het koude die ons allemaal wat dichter bij elkaar deed kruipen of was het slecht bier, ik weet het niet, maar ik kan wel zeggen dat het ongelooflijk gezellig was daar in den jeugdherberg. Zelfs de oudjes van de herberg waren eigenlijk halve studenten (versta bier drinken om 10u 's ochtends en los gaan op de muziek). Je kan de foto's zien van de "living" en de keuken en ook den beer en de yourt festive en het uitzicht van de zee en de jeugdherberg (met jacuzzi op het strand!!!). We kregen ook de boodschap dat het hondensleeën waarschijnlijk niet ging lukken omdat de vent weg was naar Québec-ville, toppunt. Maar goed achteraf bekeken was het niet zo erg.

De volgende dag vertrokken naar nationaal park Parc du Gaspésie voor een korte raquette tocht, waarbij we onze bokes opgegeten hebben in het bos in de sneeuw. Het was een klein beetje mistig, zie de foto's maar de sfeer zat goed en de bokes waren lekker! Maar ik ga zeker nog eens terug naar dat park, samen met Lien, in één van onze volgende reizen om de rest eens te gaan checken, want het was veel te groot. Zoals het elk goed reisverhaal betaamt kwamen we moe maar tevreden terug en zijn we in den jacuzzi gesprongen. Man zo bij min 10 of zoiets en onder de sneeuw in een jacuzzi zitten, na een dagje raquetten doet echt deugd. Daarna nog iets gegeten en ons goed geamuseerd in de yourt festive met de pruiken! De madammen van de oudjes heeft zich ook volledig laten gaan, zie de foto.