jolala, zo meteen vertrekken we om 1u `s nachts naar halifax, een tochtje van 1000 km. maar ik zal proberen morgen iets te bloggen over de voorbije dagen van vakantie en verdrietige momenten van vertrek van vrienden.
donderdag 8 mei 2008
pre-reis bericht
donderdag 24 april 2008
yes yes alweer een blog verhaal. Ik ben mijn kamer al beu gezien, want ik zit hier ganse tijd te studeren. Maar dan is het ook altijd tof om even terug te denken aan wat ik de voorbije dagen gedaan heb.
Wel Ik kan jullie allen zeggen dat toronto echt wel een zeer toffe stad is. We, Anne, Vincent en ik waren vertrokken op woensdag voor onze verre tocht van Québec naar toronot. De volle 800 kilometer. Een peuleschilletje zou je zeggen, maar toch niet minder. Maar eigenlijk is de reis nog vlot verlopen en rond half één hebben ze mij gedropt en ging ik op zoek naar mijn adres waar ik mocht blijven slapen bij iemand. Echt ideaal zo om half één toekomen, maar gelukkig was ze nog wakker.
Dan de volgende ochtend lekker vroeg opgestaan want ze moest gaan werken in één van de wolkenkrabbers in toronto. En zo voila werd ik er in gesmeten. Direct viel me op dat het al een tikkeltje amerikaanser was. Natuurlijk ook omdat je engels praat maar ook de mensen die rushen over straat op weg naar het werk, een beetje new york style dus. Dan direct aan mijn
toeristische trip begonnen langs de cn tower, downtown en zo naar eaton center. Indrukwekkend stad, maar het leukste moest nog komen. In de namiddag ging ik namelijk naar de buitenwijken en daar ligt namelijk de schoonheid van Toronto. Je hebt immens veel wijken en die liggen allemaal naast elkaar: Little Italy, Little India, Little Portugal, Little.... Tis hier allemaal little. Maar de tofste wijk was toch wel Kensington market: Een wijk vol met tweedehandswinkels en waar er gezellige alternatieve cafés zijn met kapperstoelen als terras. echt een zeer toffe wijk. Je waande je eigenlijk meer in één of ander dorp dan in een grootstad. Na de buitenwijken terug gewandeld waar ik een afspraak had met mijn gastvrouw om de eilanden te bezoeken, samen met een andere Belg, die een stage doet in Toronto. Het contrast tussen de eilanden en de stad zelf was echt immens groot: half verklaarde hippies die in kleurrijke huisjes wonen, gasten die op zoek zijn naar ufo's ( Ik heb nog niet echt nen typ ontmoet die het blijkbaar zo cool vond om naar de horizon te staren op zoek naar ufo's en naar zijnen vortex, strange!). Voor elk wat wils dus op dit halve gare hippie eiland. Maar het zicht op de stad was wel echt de moeite. Er na teruggekeerd en dan Persisch gaan eten en nog een lekker belgisch pintje gedronken. Lang geleden.
Dan de volgende dag heb ik nog eens de toeristische toer op geweest. Een gezellig tochtje met de bus naar de niagara watervallen! Wel gasten ik kan jullie zeggen dat het inderdaad wel indrukwekkend is om tonnen water per minuut over de rand zien vallen. Vooral de watervallen aan de Canadese kant, ofcourse, is echt prachtig vooral ook met de mist die er rond hangt. Maar natuurlijk waar mensen nen schone waterval zien, dan moeten ze er toch wel een hotel of 10 rondzetten, en een casino met een pretpark. Allé ik zie toch niet echt de essentie van een hotelkamer te pakken daar, want het is niet dat je de volgende dag op staat en je gordijn opentrekt en zegt tiens, de waterval is toch wel anders vandaag. Maar ja het was dus een beetje een las vegas gedoe, maar desondanks de moeite. Dan op het gemak terug gewandeld naar het dorp niagara falls en echt het contrast kon niet groter zijn met de drukte die er heerste aan de watervallen. Het was er doods. De enige die ik zag op de straat was een man die rustig zijn appeltje aan het eten was, waarbij ik hem prompt vroeg of ik een foto van hem mocht trekken. Ik vind het toch wel een geslaagde foto. Artistiek verantwoord. Nog even gebabbeld met hem en dan hop de bus op terug naar toronto. Daar aangekomen nog een beetje rondgewandeld. Iedereen was echt gelukkig want het was 23° en echt schoon weer. Dan op zoek geweest naar een cadeau voor mijn gastvrouw, een boekje getiteld : "an introduction to the male species", waar ze heel blij mee was, en voor mezelf kocht ik een boekje over wolken, wel cool.
Daarna zijn we iets gaan eten in een italiaans restaurant samen met twee vriendinnen van haar. Ze waren echt cool en de ene had echt een vreemd beeld van europeanen, dat ze altijd met de rugzakken aan het rondcrossen waren en dat ze alternatief waren, maar ik heb haar toch maar mooi op andere gedachten gebracht! Maar ze waren echt cool en zei zelfs dat het leek of ze me al lang kenden. Daarna nog even naar een feestje geweest, waarbij er volgens mijn tellingen welgeteld 20 mensen onder invloed waren, van de 30 aanwezig. Toch een mooi aantal zou ik zo zeggen. Maar aangezien alle bars hier sluiten om 2u, inderdaad je moet niet naar Canada komen om zwaar te party-crashen, zijn we dan maar terug gewandeld en hebben we nog een babbeltje gehouden.
Dan de volgende dag was het vertrek dag. Man 6u op de bus was echt niet tof maar sjans dat ik kapot was. Ik heb dus het meeste van de rit geslapen. Dan nog de auto gepakt van Montreal en dus rond 22u aangekomen in Québec, terug op mijn kamer.
En nu ben ik dus mijn kamer beu. Want ik heb de voorbije week eigenlijk alleen maar gewerkt voor het school. Het is nu wel vreemd, want nu je aan het werken bent voor den unief hier, bedenk je dat dat voor de laatste keer zal zijn. Want het is hier gedaan de 30e april, waarna ik nog even blijf voor cadeau's te zoeken, neen siets niet voor jou, en dan gaan we nog even naar het oosten. Allé dat moeten we nog een beetje plannen. Maar ik zal jullie wel nog iets laten weten, als ik meer weet ! Anders zou ik niet zo veel boeiends te vertellen hebben.
Allé vrienden, oja rita mijn presentaties waren eigenlijk tot nu toe allemaal goed, ze verschieten er iedere keer van hoe goed we wel praten, ik verschiet dan van hun reactie want ik vind dat mijn frans nog niet altijd het vlotste van de wereld is, maar goed. De examens van paar maanden terug zijn ook goec verlopen, dus daarover hoef je je geen zorgen te maken. Oja en volgende keer ga ik wel mee naar een andere conferentie zoals die in Hannover, om stylo's te pikken
groet
jasper
Wel Ik kan jullie allen zeggen dat toronto echt wel een zeer toffe stad is. We, Anne, Vincent en ik waren vertrokken op woensdag voor onze verre tocht van Québec naar toronot. De volle 800 kilometer. Een peuleschilletje zou je zeggen, maar toch niet minder. Maar eigenlijk is de reis nog vlot verlopen en rond half één hebben ze mij gedropt en ging ik op zoek naar mijn adres waar ik mocht blijven slapen bij iemand. Echt ideaal zo om half één toekomen, maar gelukkig was ze nog wakker.
Dan de volgende ochtend lekker vroeg opgestaan want ze moest gaan werken in één van de wolkenkrabbers in toronto. En zo voila werd ik er in gesmeten. Direct viel me op dat het al een tikkeltje amerikaanser was. Natuurlijk ook omdat je engels praat maar ook de mensen die rushen over straat op weg naar het werk, een beetje new york style dus. Dan direct aan mijn
toeristische trip begonnen langs de cn tower, downtown en zo naar eaton center. Indrukwekkend stad, maar het leukste moest nog komen. In de namiddag ging ik namelijk naar de buitenwijken en daar ligt namelijk de schoonheid van Toronto. Je hebt immens veel wijken en die liggen allemaal naast elkaar: Little Italy, Little India, Little Portugal, Little.... Tis hier allemaal little. Maar de tofste wijk was toch wel Kensington market: Een wijk vol met tweedehandswinkels en waar er gezellige alternatieve cafés zijn met kapperstoelen als terras. echt een zeer toffe wijk. Je waande je eigenlijk meer in één of ander dorp dan in een grootstad. Na de buitenwijken terug gewandeld waar ik een afspraak had met mijn gastvrouw om de eilanden te bezoeken, samen met een andere Belg, die een stage doet in Toronto. Het contrast tussen de eilanden en de stad zelf was echt immens groot: half verklaarde hippies die in kleurrijke huisjes wonen, gasten die op zoek zijn naar ufo's ( Ik heb nog niet echt nen typ ontmoet die het blijkbaar zo cool vond om naar de horizon te staren op zoek naar ufo's en naar zijnen vortex, strange!). Voor elk wat wils dus op dit halve gare hippie eiland. Maar het zicht op de stad was wel echt de moeite. Er na teruggekeerd en dan Persisch gaan eten en nog een lekker belgisch pintje gedronken. Lang geleden.
Dan de volgende dag heb ik nog eens de toeristische toer op geweest. Een gezellig tochtje met de bus naar de niagara watervallen! Wel gasten ik kan jullie zeggen dat het inderdaad wel indrukwekkend is om tonnen water per minuut over de rand zien vallen. Vooral de watervallen aan de Canadese kant, ofcourse, is echt prachtig vooral ook met de mist die er rond hangt. Maar natuurlijk waar mensen nen schone waterval zien, dan moeten ze er toch wel een hotel of 10 rondzetten, en een casino met een pretpark. Allé ik zie toch niet echt de essentie van een hotelkamer te pakken daar, want het is niet dat je de volgende dag op staat en je gordijn opentrekt en zegt tiens, de waterval is toch wel anders vandaag. Maar ja het was dus een beetje een las vegas gedoe, maar desondanks de moeite. Dan op het gemak terug gewandeld naar het dorp niagara falls en echt het contrast kon niet groter zijn met de drukte die er heerste aan de watervallen. Het was er doods. De enige die ik zag op de straat was een man die rustig zijn appeltje aan het eten was, waarbij ik hem prompt vroeg of ik een foto van hem mocht trekken. Ik vind het toch wel een geslaagde foto. Artistiek verantwoord. Nog even gebabbeld met hem en dan hop de bus op terug naar toronto. Daar aangekomen nog een beetje rondgewandeld. Iedereen was echt gelukkig want het was 23° en echt schoon weer. Dan op zoek geweest naar een cadeau voor mijn gastvrouw, een boekje getiteld : "an introduction to the male species", waar ze heel blij mee was, en voor mezelf kocht ik een boekje over wolken, wel cool.
Daarna zijn we iets gaan eten in een italiaans restaurant samen met twee vriendinnen van haar. Ze waren echt cool en de ene had echt een vreemd beeld van europeanen, dat ze altijd met de rugzakken aan het rondcrossen waren en dat ze alternatief waren, maar ik heb haar toch maar mooi op andere gedachten gebracht! Maar ze waren echt cool en zei zelfs dat het leek of ze me al lang kenden. Daarna nog even naar een feestje geweest, waarbij er volgens mijn tellingen welgeteld 20 mensen onder invloed waren, van de 30 aanwezig. Toch een mooi aantal zou ik zo zeggen. Maar aangezien alle bars hier sluiten om 2u, inderdaad je moet niet naar Canada komen om zwaar te party-crashen, zijn we dan maar terug gewandeld en hebben we nog een babbeltje gehouden.
Dan de volgende dag was het vertrek dag. Man 6u op de bus was echt niet tof maar sjans dat ik kapot was. Ik heb dus het meeste van de rit geslapen. Dan nog de auto gepakt van Montreal en dus rond 22u aangekomen in Québec, terug op mijn kamer.
En nu ben ik dus mijn kamer beu. Want ik heb de voorbije week eigenlijk alleen maar gewerkt voor het school. Het is nu wel vreemd, want nu je aan het werken bent voor den unief hier, bedenk je dat dat voor de laatste keer zal zijn. Want het is hier gedaan de 30e april, waarna ik nog even blijf voor cadeau's te zoeken, neen siets niet voor jou, en dan gaan we nog even naar het oosten. Allé dat moeten we nog een beetje plannen. Maar ik zal jullie wel nog iets laten weten, als ik meer weet ! Anders zou ik niet zo veel boeiends te vertellen hebben.
Allé vrienden, oja rita mijn presentaties waren eigenlijk tot nu toe allemaal goed, ze verschieten er iedere keer van hoe goed we wel praten, ik verschiet dan van hun reactie want ik vind dat mijn frans nog niet altijd het vlotste van de wereld is, maar goed. De examens van paar maanden terug zijn ook goec verlopen, dus daarover hoef je je geen zorgen te maken. Oja en volgende keer ga ik wel mee naar een andere conferentie zoals die in Hannover, om stylo's te pikken
groet
jasper
zondag 13 april 2008
Gasten, nog vlug een kort bericht voor ik ga slapen,
Gewoon ff de verhaallijn verder zetten. Want chronologiën zijn er om gerespecteerd te worden
Dus nadat mijn mama en zus weg waren was het wel even stil. Dus hop activiteiten! De avond na hun vertrek ben ik naar een Cabane à sucre geweest met een paar vrienden van Québec. Was echt lekker, maar man man veel te veel. En overal werd lekker veel esdoornsiroop op gekeild. Vooral het laatste waarbij de siroop, op een blok ijs werd uitgesmeerd, waarna je deze op een stokje kon oprollen was echt wreed cool. Man op de weg terug voelde ik me toch een echte Québecois, me dunkt.
Het werd nog alleen meer Québecois, want het weekend er op gingen we gaan eten bij de mama en de papa van Christine, één van de meest zotte en sociale Québecois die er is. Zelfs mijn mama en zus waren fan van haar. Ze waren echt sympathiek en echte typische ouders hé. Het eten was ontzettend zwaar, maar gelukkig hadden ze voor elk van ons een zetel die je achterover kon kantelen! Zelfs in sofa formaat. Goh, ik weet al wat ik voor mijn verjaardag wil. Dan erna nog vlug naar een bar geweest, waarbij de zanger nog een vrij goede beatboxer bleek te zijn! maar das geen reden om zo ostentatief aan je micro te zitten zuigen, me dunkt!
Dan de week erop was een werkweek en in de fin de semaine (weekend in Québecois, voor de leken) volgde de ontspanning. Vorige vrijdag ben ik gaan eten bij Cassandre een andere echte wreed sympathieke Québecoise samen met Melissa en Steven, nog een 2 sympathieke zielen ( kan het hier ook anders?). We zijn eerst naar de keramiek tentoonstelling geweest, want Melissa draait pottekes, zoals mijn tante het zou zeggen. Awel Rita ik kan u bevestigen dat ze er hier wel iets van kunnen. Dan gegeten en veel gelachen met de huisgenoten en die verhalen oprakelde over slachthuizen en dergelijke. Toffe boel dus. Daarna heeft Cassandre me nog al haar foto's getoond van in Zweden en ook van haar vakantiejob als bomenplanter in de Rocky Mountains. Oja als er kandidaten zouden zijn die dat met mij eens een maandje zouden willen doen, meld u aan, zou ik zeggen, want het zag er wreed sjiek en ongelooflijk mooi uit.
Maar het was nog niet gedaan voor dit weekend want gisteren was het fenomenale concert van the slackers. Zeer goede muziek,ska, en veel ambiance, echt tof, en het waren oude maar hippe vogels ( Met de bassist een klaptje gedaan en ik vond het spijtig dat hij niet zijn stars en stripes kostuum aan had, maar die stonk iets te veel, naar verluidt). We waren met een paar fransen een Australische en Christine, el loco Québecoise geweest en het was echte vette fête! Daarna nog een beetje rondgewandeld en zoals je in België frieten zou eten op dat uur, zijn we nog een poutine gaan eten in de Ashton, om 3u 's nachts. Ideaal dus. Dan terug gewandeld en de vanochtend nog even naar de koers geluisterd met "Tommeke Tommeke, wat doe je nu."
Voila dit was hem. Van de week wordt even lastig want ik heb morgen en woensdag een presentatie en een werk af te geven, maar ter ontspanning vertrek ik woensdag voor een paar dagen naar Toronto, allé ja om mijn batterijen op te laden voor de laatste loodjes.
Jongens, je merkt ik ben nog altijd niet stilgevallen. Foto's komen er dra op en als jullie een dubbeltje willen kan je ze altijd bij mij bij bestellen!
groeten en een goede nacht aan u allen!
Jasper
Gewoon ff de verhaallijn verder zetten. Want chronologiën zijn er om gerespecteerd te worden
Dus nadat mijn mama en zus weg waren was het wel even stil. Dus hop activiteiten! De avond na hun vertrek ben ik naar een Cabane à sucre geweest met een paar vrienden van Québec. Was echt lekker, maar man man veel te veel. En overal werd lekker veel esdoornsiroop op gekeild. Vooral het laatste waarbij de siroop, op een blok ijs werd uitgesmeerd, waarna je deze op een stokje kon oprollen was echt wreed cool. Man op de weg terug voelde ik me toch een echte Québecois, me dunkt.
Het werd nog alleen meer Québecois, want het weekend er op gingen we gaan eten bij de mama en de papa van Christine, één van de meest zotte en sociale Québecois die er is. Zelfs mijn mama en zus waren fan van haar. Ze waren echt sympathiek en echte typische ouders hé. Het eten was ontzettend zwaar, maar gelukkig hadden ze voor elk van ons een zetel die je achterover kon kantelen! Zelfs in sofa formaat. Goh, ik weet al wat ik voor mijn verjaardag wil. Dan erna nog vlug naar een bar geweest, waarbij de zanger nog een vrij goede beatboxer bleek te zijn! maar das geen reden om zo ostentatief aan je micro te zitten zuigen, me dunkt!
Dan de week erop was een werkweek en in de fin de semaine (weekend in Québecois, voor de leken) volgde de ontspanning. Vorige vrijdag ben ik gaan eten bij Cassandre een andere echte wreed sympathieke Québecoise samen met Melissa en Steven, nog een 2 sympathieke zielen ( kan het hier ook anders?). We zijn eerst naar de keramiek tentoonstelling geweest, want Melissa draait pottekes, zoals mijn tante het zou zeggen. Awel Rita ik kan u bevestigen dat ze er hier wel iets van kunnen. Dan gegeten en veel gelachen met de huisgenoten en die verhalen oprakelde over slachthuizen en dergelijke. Toffe boel dus. Daarna heeft Cassandre me nog al haar foto's getoond van in Zweden en ook van haar vakantiejob als bomenplanter in de Rocky Mountains. Oja als er kandidaten zouden zijn die dat met mij eens een maandje zouden willen doen, meld u aan, zou ik zeggen, want het zag er wreed sjiek en ongelooflijk mooi uit.
Maar het was nog niet gedaan voor dit weekend want gisteren was het fenomenale concert van the slackers. Zeer goede muziek,ska, en veel ambiance, echt tof, en het waren oude maar hippe vogels ( Met de bassist een klaptje gedaan en ik vond het spijtig dat hij niet zijn stars en stripes kostuum aan had, maar die stonk iets te veel, naar verluidt). We waren met een paar fransen een Australische en Christine, el loco Québecoise geweest en het was echte vette fête! Daarna nog een beetje rondgewandeld en zoals je in België frieten zou eten op dat uur, zijn we nog een poutine gaan eten in de Ashton, om 3u 's nachts. Ideaal dus. Dan terug gewandeld en de vanochtend nog even naar de koers geluisterd met "Tommeke Tommeke, wat doe je nu."
Voila dit was hem. Van de week wordt even lastig want ik heb morgen en woensdag een presentatie en een werk af te geven, maar ter ontspanning vertrek ik woensdag voor een paar dagen naar Toronto, allé ja om mijn batterijen op te laden voor de laatste loodjes.
Jongens, je merkt ik ben nog altijd niet stilgevallen. Foto's komen er dra op en als jullie een dubbeltje willen kan je ze altijd bij mij bij bestellen!
groeten en een goede nacht aan u allen!
Jasper
donderdag 10 april 2008
Belgische toeristen deel 2
Vrienden al te gader,
zet u in een kring en dan vertel ik u een verhaal.
We waren dus gekomen aan de aankomst van mijn zus en moeder van Montreal. Wel alles was daar goed verlopen, ze hadden zelfs mijn schat, die ik verstopt had in Montreal, gevonden en ze waren dan ook de trots eigenaars van een sleutelhanger van Canada en Québec. Dan de avond erop naar het immer fantastische Chez Victor geweest waar echt de meest heerlijke hamburgers te vinden zijn. Een must voor iedereen die naar hier wil komen! Erna nog vlug naar een jazz concert gaan kijken het is verdikke lastig om te zien, hoe die gasten op een sax spelen terwijl je daar moet zitten. Maar goed
De volgende dag was het begin van onze grote expeditie die we gingen beginnen. We huurden een prachtige Dodge Caliber, die wel bijna niet optrok in het naar boven gaan, maar soit. We gingen van Québec naar l'Anse st Jean, gelegen aan de fjord du Saguenay. De eerste minuten waren echt geen pretje want mijn moeder heeft altijd een beetje tijd nodig om iets nieuws onder de knie te krijgen. Maar we passeerden langs heel mooie streken en langs natuurparken die echt wel de moeite waren. Eénmaal aangekomen moesten we nog even te voet omhoog en daar was het dan onze echt Auberge, volledig in hout. Je voelde je toch een beetje meer in de natuur toen je hier aankwam. Er bleek maar één iemand anders te zitten, Huges van Montréal, die tot groot jolijt van mijn moeder en vooral mijn zus (" Hij is zelfs kleiner dan ik") klein was. Het betrof dus echt wel een dwerg. Maar den eigenaar was echt wel nog de coolste van al: Een echte metal freak met pinnen en al. Vooral zijn manier van begroeten met een welgemeende peace teken was echt een metal fan waardig. Echt een typ dat je niet zo verwacht zo in de bossen, maar hij was wel heel vriendelijk zoals 99% van de bevolking hier.
Daarna nog kort eeven een wandeling gemaakt, iets gegeten want de volgende dag was het grote moment gaan hondensleeën
De volgende dag vroeg opgestaan en ons snel klaargemaakt, allé de één sneller dan de andere, maar ik noem geen namen. Eerste probleem de toeristen kregen de auto niet van de sneeuw/ijs parking. Dan maar de hulp gevraagd van een echte Québecois, die onze auto mooi heeft mee helpen duwen. Dan aangekomen bij de hondenslee en echt gasten, was de moeite. De honden waren wreed lief, getuige mijn innige omhelzing met één van de viervoeters, maar -5 was voor hen veel te warm (ideaal is -25 ongeveer), dus blijkbaar konden ze nog veel sneller. Maar het was echt geweldig echt een unieke ervaring. Siets zat vooral bij onze begeleider, een fransman en ik bestuurde de slee met mijn honden Bilbo, Bonny, Imauk en nog één die een nog moeilijker naam had. Dan hebben we een tocht gemaakt van ongeveer 15 km tussen de bossen en bergen sneeuw en over bevroren rivieren. Echt ongelooflijk machtig. Ik was zeer blij dat ik het toch eens gedaan had en het viel nog mee van prijs ook.
Dan in de namiddag zijn we nog gaan raquetten op de banquise op de fjord. Mijn moeder was eerste te bang om op het ijs te lopen, maar nadat ik het eerst gedurfd had dan opeens durfde ze wel. Goh dat vertrouwen in de kinderen is toch mooi hé. Erna hebben Siets en ik nog een sleecompetitie gehouden, waarvan ik alle manches gewonnen heb en dan heb ik nog een lift gekregen van een ski-doo, versta sneeuw scooter. Die gasten vlammen tegen 90 per uur en dan maar hopen dat je er niet af valt. Dan nog even vlug gegeten en met den Huges gebabbeld en dan gaan slapen want de volgende dag moesten we vroeg opstaan voor ons vertrek terug naar Québec.
Want de volgende dag was het toch wel een beetje slecht weer, zeker naar de normen van mijn moeder, ze kroop met veel schrik achter het stuur en zo zijn we langzaam vertrokken naar Québec. Soms was de zichtbaarheid echt nul, maar de weg lag niet glad en éénmaal aan het einde van de fjord zagen we de machtige St laurent. Echt indrukwekkend hoe breed hij is nabij Tadoussac.
Dan 's avonds hebben we nog eens goed gegeten, echte raclette in de Petit Coin Latin. Was lekker en zo gingen ze met een veel te volle maag hun laatste nacht Québec tegemoet. En blijkbaar hadden ze ook een cadeau verstopt voor mij in Québec. Spannend
De volgende dag hadden we nog een laatste keer afgesproken en heb ik ook mijn cadeau gevonden. Een ticket voor het concert van Brad Mehldau hier in Québec. Echt cool. Goed dan heeft mijn mama mij nog een laatste keer vast gepakt en mijn zus heeft bijna een traan weggepinkt en dan zijn ze vertrokken.
Foto's en filmpjes te zien bij Saguenay!
zet u in een kring en dan vertel ik u een verhaal.
We waren dus gekomen aan de aankomst van mijn zus en moeder van Montreal. Wel alles was daar goed verlopen, ze hadden zelfs mijn schat, die ik verstopt had in Montreal, gevonden en ze waren dan ook de trots eigenaars van een sleutelhanger van Canada en Québec. Dan de avond erop naar het immer fantastische Chez Victor geweest waar echt de meest heerlijke hamburgers te vinden zijn. Een must voor iedereen die naar hier wil komen! Erna nog vlug naar een jazz concert gaan kijken het is verdikke lastig om te zien, hoe die gasten op een sax spelen terwijl je daar moet zitten. Maar goed
De volgende dag was het begin van onze grote expeditie die we gingen beginnen. We huurden een prachtige Dodge Caliber, die wel bijna niet optrok in het naar boven gaan, maar soit. We gingen van Québec naar l'Anse st Jean, gelegen aan de fjord du Saguenay. De eerste minuten waren echt geen pretje want mijn moeder heeft altijd een beetje tijd nodig om iets nieuws onder de knie te krijgen. Maar we passeerden langs heel mooie streken en langs natuurparken die echt wel de moeite waren. Eénmaal aangekomen moesten we nog even te voet omhoog en daar was het dan onze echt Auberge, volledig in hout. Je voelde je toch een beetje meer in de natuur toen je hier aankwam. Er bleek maar één iemand anders te zitten, Huges van Montréal, die tot groot jolijt van mijn moeder en vooral mijn zus (" Hij is zelfs kleiner dan ik") klein was. Het betrof dus echt wel een dwerg. Maar den eigenaar was echt wel nog de coolste van al: Een echte metal freak met pinnen en al. Vooral zijn manier van begroeten met een welgemeende peace teken was echt een metal fan waardig. Echt een typ dat je niet zo verwacht zo in de bossen, maar hij was wel heel vriendelijk zoals 99% van de bevolking hier.
Daarna nog kort eeven een wandeling gemaakt, iets gegeten want de volgende dag was het grote moment gaan hondensleeën
De volgende dag vroeg opgestaan en ons snel klaargemaakt, allé de één sneller dan de andere, maar ik noem geen namen. Eerste probleem de toeristen kregen de auto niet van de sneeuw/ijs parking. Dan maar de hulp gevraagd van een echte Québecois, die onze auto mooi heeft mee helpen duwen. Dan aangekomen bij de hondenslee en echt gasten, was de moeite. De honden waren wreed lief, getuige mijn innige omhelzing met één van de viervoeters, maar -5 was voor hen veel te warm (ideaal is -25 ongeveer), dus blijkbaar konden ze nog veel sneller. Maar het was echt geweldig echt een unieke ervaring. Siets zat vooral bij onze begeleider, een fransman en ik bestuurde de slee met mijn honden Bilbo, Bonny, Imauk en nog één die een nog moeilijker naam had. Dan hebben we een tocht gemaakt van ongeveer 15 km tussen de bossen en bergen sneeuw en over bevroren rivieren. Echt ongelooflijk machtig. Ik was zeer blij dat ik het toch eens gedaan had en het viel nog mee van prijs ook.
Dan in de namiddag zijn we nog gaan raquetten op de banquise op de fjord. Mijn moeder was eerste te bang om op het ijs te lopen, maar nadat ik het eerst gedurfd had dan opeens durfde ze wel. Goh dat vertrouwen in de kinderen is toch mooi hé. Erna hebben Siets en ik nog een sleecompetitie gehouden, waarvan ik alle manches gewonnen heb en dan heb ik nog een lift gekregen van een ski-doo, versta sneeuw scooter. Die gasten vlammen tegen 90 per uur en dan maar hopen dat je er niet af valt. Dan nog even vlug gegeten en met den Huges gebabbeld en dan gaan slapen want de volgende dag moesten we vroeg opstaan voor ons vertrek terug naar Québec.
Want de volgende dag was het toch wel een beetje slecht weer, zeker naar de normen van mijn moeder, ze kroop met veel schrik achter het stuur en zo zijn we langzaam vertrokken naar Québec. Soms was de zichtbaarheid echt nul, maar de weg lag niet glad en éénmaal aan het einde van de fjord zagen we de machtige St laurent. Echt indrukwekkend hoe breed hij is nabij Tadoussac.
Dan 's avonds hebben we nog eens goed gegeten, echte raclette in de Petit Coin Latin. Was lekker en zo gingen ze met een veel te volle maag hun laatste nacht Québec tegemoet. En blijkbaar hadden ze ook een cadeau verstopt voor mij in Québec. Spannend
De volgende dag hadden we nog een laatste keer afgesproken en heb ik ook mijn cadeau gevonden. Een ticket voor het concert van Brad Mehldau hier in Québec. Echt cool. Goed dan heeft mijn mama mij nog een laatste keer vast gepakt en mijn zus heeft bijna een traan weggepinkt en dan zijn ze vertrokken.
Foto's en filmpjes te zien bij Saguenay!
zaterdag 29 maart 2008
Belgische toeristen in Québec!! Calisse!
En voila, hier had ik wel al even naar uitgekeken. Het bezoek van mijn moeder en zus. Ze zijn woensdag aangekomen en hadden direct al een klein avontuur. Ze gingen normaal gezien landen om 13u30 maar de maartse grillen beslisten er anders over. Aangezien er juist een zeer korte maar hevige sneeuwstorm was toen ze wilden landen, was het gewoon niet te doen om te landen. Ze moesten terug keren naar Montreal maar in de sneeuwstorm werden ze geraakt door een bliksem, zo vertelden ze me toch. Resultaat: geland in Montreal maar het ze wilden het niet meer riskeren om terug van Montreal naar Québec te vliegen dus vervangbus ingelegd. Uur van aankomst 21u 's avonds, terwijl ik al om 20u aan het wachten was in de luchthaven. Maar goed je zag dat ze zeer blij waren om favoriete zoon/broer te zien. Direct naar jeugdhotel gegaan en dan nog iets vlug gaan eten en bijgepraat en dergelijke. Dan nog even met Siets naar de Tam Jam geweest waar al mijn andere vrienden waren van hier. Cool, cool.
De volgende dag hebben we dan samen met de boot naar de overkant gegaan, waarbij het vooral spectaculair was voor onze Belgische toeristen om de ijsschotsen te zien op de St-Laurent en ook de pakken sneeuw te zien die in straat nog liggen. Ook menig ijsbal is gesmeten naar elkander en ijsballen op je hoofd plaatsen levert zeer creatieve foto's op. Dan zijn we naar den unief geweest en hebben ze hier gegeten in onze mega grote cuisine. Iedereen was dol enthousiast over mijn zus en moeder. Ze vonden vooral mijn moeder allemaal zeer grappig, misschien had het iets met haar Frans te maken. En dan 's avonds nog alles aan hen uitgelegd voor naar Montreal te vertrekken en dan afscheid genomen en voila zo ver staat het nu. Ik verwacht ze zondag terug met allemaal toffe verhalen. Eigenlijk besef je wel dat het eigenlijk wel ongelooflijk tof is dat ze komen en dat je eens kan tonen waar je je allemaal mee bezig houdt de voorbije maanden. Echt cool. En het zal alleen maar toffer worden, als we maandag er een paar dagen op uit trekken naar een fjord hier in de buurt met een huurauto. En we gaan ook in een jeugdherberg midden in de bossen slapen en misschien gaan hondensleeën! Allrrightie. En misschien zondag nog eens gaan skiën! allrightieee!
Je moet maar kijken bij de foto's Montreal en bezoek.
Voila genoeg leesvoer om jullie even te ontspannen!
Jasper
De volgende dag hebben we dan samen met de boot naar de overkant gegaan, waarbij het vooral spectaculair was voor onze Belgische toeristen om de ijsschotsen te zien op de St-Laurent en ook de pakken sneeuw te zien die in straat nog liggen. Ook menig ijsbal is gesmeten naar elkander en ijsballen op je hoofd plaatsen levert zeer creatieve foto's op. Dan zijn we naar den unief geweest en hebben ze hier gegeten in onze mega grote cuisine. Iedereen was dol enthousiast over mijn zus en moeder. Ze vonden vooral mijn moeder allemaal zeer grappig, misschien had het iets met haar Frans te maken. En dan 's avonds nog alles aan hen uitgelegd voor naar Montreal te vertrekken en dan afscheid genomen en voila zo ver staat het nu. Ik verwacht ze zondag terug met allemaal toffe verhalen. Eigenlijk besef je wel dat het eigenlijk wel ongelooflijk tof is dat ze komen en dat je eens kan tonen waar je je allemaal mee bezig houdt de voorbije maanden. Echt cool. En het zal alleen maar toffer worden, als we maandag er een paar dagen op uit trekken naar een fjord hier in de buurt met een huurauto. En we gaan ook in een jeugdherberg midden in de bossen slapen en misschien gaan hondensleeën! Allrrightie. En misschien zondag nog eens gaan skiën! allrightieee!
Je moet maar kijken bij de foto's Montreal en bezoek.
Voila genoeg leesvoer om jullie even te ontspannen!
Jasper
Montreal bis
De volgende dag heb ik dan mijn stapschoenen aangetrokken en ben ik de stad in getrokken. Jieha: Vieux-Montreal, vieux-port, nieuwere delen, Chinese wijk. Vooral wat me opviel was de combinatie oude en nieuwe gebouwen, die gewoon soms chaotisch naast elkaar waren gebouwd. Echt cool dus, vind ik toch. Dan vlug iets gegeten en dan afgesproken met die van gisteren. Zeer handig was dat den Canadees een auto had en daarmee zijn we de Mont-Royal opgereden ( een heuvel die gelegen is vlak bij Montreal) . Dan nog even naar boven gewandeld, maar het uitzicht was echt machtig. Van hier had je echt een goed zicht op de grootsheid van Montreal en op alle wolkenkrabbers. In vergelijking met Montreal is Quebec echt klein. Dan terug naar het stad gereden waarna ik mijn weg terug alleen voortgezet heb. Echt niet zo erg om alleen even te zijn, want eigenlijk kom je dan toch nog altijd mensen tegen. Nog even rondgelopen bij de McGill university, musée des Beaux-arts en naar het Olympisch stadion geweest van Montreal in '76: een cool futuristisch gebouw. Dan 's avonds nog iets gaan eten met de mensen van gisterenavond en dan nog iets gaan drinken en afscheid genomen van hen nadat ik meegegaan was naar het busstation. Ik moet dus misschien nog eens naar Toronto gaan, want heb ik al zeker een plaats om te blijven slapen! Dan erna nog vlug even foto's van de skyline van Montreal en dan met de metro terug gegaan naar mijn slaapplaats.
De laatste dag van mijn bezoek, maandag, één van onze twee vakantiedagen!, was een beetje een rustige wandeldag: boekje gekocht voor mijn gastvrouw en haar gezegd dat ze altijd mag blijven slapen in brugge en gent, cd gekocht voor mezelf, en een schat verstopt voor mijn moeder en zus, die nu in Montreal zitten, en dingen gaan kopen in de dollarama en op zijn oer-Amerikaans iets gaan drinken in de Star Bucks . Dan stilletjes aan teruggekeerd en met dezelfde chauffeur teruggekeerd. Man allemaal asociale apen in de auto waren het op de terug weg? Hopla we waren tien minuutjes weg en inpluggen maar die oortjes. Vooral niet babbelen! Maar goed misschien lag het aan mij. Kan ook wel zijn
Dan 's avonds in mijn bed nog eens goed bedacht dat het ongelooflijk cool was in Montreal en dat eigenlijk zo alleen reizen soms ook niet zo slecht is, zeker om andere mensen te ontmoeten
De laatste dag van mijn bezoek, maandag, één van onze twee vakantiedagen!, was een beetje een rustige wandeldag: boekje gekocht voor mijn gastvrouw en haar gezegd dat ze altijd mag blijven slapen in brugge en gent, cd gekocht voor mezelf, en een schat verstopt voor mijn moeder en zus, die nu in Montreal zitten, en dingen gaan kopen in de dollarama en op zijn oer-Amerikaans iets gaan drinken in de Star Bucks . Dan stilletjes aan teruggekeerd en met dezelfde chauffeur teruggekeerd. Man allemaal asociale apen in de auto waren het op de terug weg? Hopla we waren tien minuutjes weg en inpluggen maar die oortjes. Vooral niet babbelen! Maar goed misschien lag het aan mij. Kan ook wel zijn
Dan 's avonds in mijn bed nog eens goed bedacht dat het ongelooflijk cool was in Montreal en dat eigenlijk zo alleen reizen soms ook niet zo slecht is, zeker om andere mensen te ontmoeten
vrijdag 28 maart 2008
Montreal
Voila juist terug van een vrij experimentele film in het kader van het filmfestival hier, dus ideaal om erna nog even te bloggen want ik heb weer veel nieuws te vertellen.
Want gasten, mocht ik jullie ooit aanraden van als jullie ooit eens het geluk hebben hier in deze regionen te vertoeven, dan kan ik jullie ten zeerste aanraden om naar Montreal. Octavius, een Amerikaanse vriend, zei het me nog dat Montreal één van zijn favoriete steden was en hij had gelijk.
De vrijdag (21/03) voor ik vertrok zijn we nog met een paar iets gaan eten in Chez Victor. Echt goddelijk: lekker hamburgers, méditerranéen, met frietjes en met mayonaise-curry of mayonaise-pesto (moet je maar eens thuis proberen te maken, echt lekker). Het was zo een beetje een laatste avondmaal want al de rest ging ook weg naar New York of nog iemand naar Montreal. Dan 's avonds nog even we geweest naar bar den Tonneau en daar nog even met Christine gebabbeld, één van de tofste Québecoisen die er bestaat.
Dan de volgende ochtend heb ik rond 11u de auto genomen. Ik had nog nooit zoiets gedaan met covoiturage, dus het was wel vrij spannend, maar het viel allemaal reuze goed mee. Ik verdenk de bestuurder er van dat hij het doet om iets te verdienen, want hij rijdt ganse dagen op en neer net alsof hij één of ander taxi bedrijf is tussen Québec en Montreal, maar soit. Daar aangekomen op de metro gesprongen en naar mijn slaapplaats gegaan. Ik mocht blijven slapen bij de zus van Victor, een andere toffe Québecois van één van onze werkjes. Maar ik kende haar totaal niet. Maar daar aangekomen bleek ze heel vriendelijk en ze bleek ook die schitterende Québecoise tongval te hebben. Maar zeer tof aan Montreal is dat de mensen frans en engels een beetje door elkaar gebruiken. Er is wel een weg die zo het oostelijke franse deel scheidt van het engelstalig deel in het westen, maar overal flansen die fransen ( let op de woordspeling !!!) wel er een engels woord in! Maar goed ik mocht dus bij haar slapen in haar living, samen met haar kat, die ook nog luizen bleek te hebben, altijd leuk. Maar goed dan nog even kort op ontdekkingstoch geweest in Montreal en het viel me direct op dat ik het daar echt tof vond. Veel meer buitenlanders op straat, ook meer normale mensen, ik denk dat je in Québec veel meer rijke stinkers hebt en gewoon ja veel levendiger. Dan vlug nog het oratoire bezocht, versta een zeer lompe basiliek die lelijk ingericht is en die zelfs roltrappen heeft. Altijd handig. Die avond mocht ik blijven eten bij mijn gastvrouw samen met haar drie vriendinnen. Was leuk en lekker. Dan de avond nog afgesproken met een Belgsische, Laura, die Leuvense, die ik kende van Québec in bar l'Absynthe. Een zeer gezellig ding waar er nog een goochelaar optradt en waarna er een zeer tof groepje speelde. Samen met Laura waren er ook nog een andere Belg en Marokkaanse-Engelse, waar ik zeer goed mee opschoot, een Roemeense en nog een Canadees, allen van Toronto, gekomen. Heel veel gebabbeld en grappen grollen uitgehaald, vooral met de Marokkaanse. Resultaat laatste bus gemist en te voet naar huis: een goede drie kwartier stappen in de koude!
Want gasten, mocht ik jullie ooit aanraden van als jullie ooit eens het geluk hebben hier in deze regionen te vertoeven, dan kan ik jullie ten zeerste aanraden om naar Montreal. Octavius, een Amerikaanse vriend, zei het me nog dat Montreal één van zijn favoriete steden was en hij had gelijk.
De vrijdag (21/03) voor ik vertrok zijn we nog met een paar iets gaan eten in Chez Victor. Echt goddelijk: lekker hamburgers, méditerranéen, met frietjes en met mayonaise-curry of mayonaise-pesto (moet je maar eens thuis proberen te maken, echt lekker). Het was zo een beetje een laatste avondmaal want al de rest ging ook weg naar New York of nog iemand naar Montreal. Dan 's avonds nog even we geweest naar bar den Tonneau en daar nog even met Christine gebabbeld, één van de tofste Québecoisen die er bestaat.
Dan de volgende ochtend heb ik rond 11u de auto genomen. Ik had nog nooit zoiets gedaan met covoiturage, dus het was wel vrij spannend, maar het viel allemaal reuze goed mee. Ik verdenk de bestuurder er van dat hij het doet om iets te verdienen, want hij rijdt ganse dagen op en neer net alsof hij één of ander taxi bedrijf is tussen Québec en Montreal, maar soit. Daar aangekomen op de metro gesprongen en naar mijn slaapplaats gegaan. Ik mocht blijven slapen bij de zus van Victor, een andere toffe Québecois van één van onze werkjes. Maar ik kende haar totaal niet. Maar daar aangekomen bleek ze heel vriendelijk en ze bleek ook die schitterende Québecoise tongval te hebben. Maar zeer tof aan Montreal is dat de mensen frans en engels een beetje door elkaar gebruiken. Er is wel een weg die zo het oostelijke franse deel scheidt van het engelstalig deel in het westen, maar overal flansen die fransen ( let op de woordspeling !!!) wel er een engels woord in! Maar goed ik mocht dus bij haar slapen in haar living, samen met haar kat, die ook nog luizen bleek te hebben, altijd leuk. Maar goed dan nog even kort op ontdekkingstoch geweest in Montreal en het viel me direct op dat ik het daar echt tof vond. Veel meer buitenlanders op straat, ook meer normale mensen, ik denk dat je in Québec veel meer rijke stinkers hebt en gewoon ja veel levendiger. Dan vlug nog het oratoire bezocht, versta een zeer lompe basiliek die lelijk ingericht is en die zelfs roltrappen heeft. Altijd handig. Die avond mocht ik blijven eten bij mijn gastvrouw samen met haar drie vriendinnen. Was leuk en lekker. Dan de avond nog afgesproken met een Belgsische, Laura, die Leuvense, die ik kende van Québec in bar l'Absynthe. Een zeer gezellig ding waar er nog een goochelaar optradt en waarna er een zeer tof groepje speelde. Samen met Laura waren er ook nog een andere Belg en Marokkaanse-Engelse, waar ik zeer goed mee opschoot, een Roemeense en nog een Canadees, allen van Toronto, gekomen. Heel veel gebabbeld en grappen grollen uitgehaald, vooral met de Marokkaanse. Resultaat laatste bus gemist en te voet naar huis: een goede drie kwartier stappen in de koude!
dinsdag 18 maart 2008
sneeuw olé olé
Hozanna in den hoge,
Net toen jullie dachten dat er geen bericht meer kwam, is er toch één! Het is net een beetje zoals een regeringsakkoord in België!
Maar ik zal dus nog maar eens nen résmuéke maken want ik heb geen zin meer om te werken, dus heb ik maar een colatje en een koekje gepakt.
Wel waar beginnen?
Laten we zeggen oja weekend van 8-9 maart. Cool Cool, ontstuimig weekend geweest. We (Anne, Anna, Isabelle en ik) zijn de zaterdag naar een match gaan kijken van de hockey. Dat is hier één van de populairste, of zelfs de populairste sporten van Canada, dus gaan kijken was wel verplicht (Hot dogs ontbraken niet). De match was cool en ik heb een zalige foto genomen van een dikke Canadees, maar het was vooral de sneeuwstorm die dag die het echt een avontuur maakte. We waren al gewaarschuwd dat er een sneeuwstorm op komst was maar wij als Québecois pur laine zijnde schrok ons dat niet af. In het doorgaan was de storm al vrij heftig maar in het terug keren, ja man: zicht nul, windstoten van 110 km/h, sneeuw die gewoon door je broek snijdt, het was echt fenomenaal. Je moet maar onze foto's zien en ik heb ook een filmpje opgenomen, maar dat was nog maar de zachte versie van de storm. We hebben echt geluk gehad want we hebben bijna een uur moeten wachten, samen met 30 grappende en grollende Québecois, bij een bus kot, op de enige bus die bijna rond reed in de stad (extreem uitzonderlijk!) en dan juist een aansluiting gehaald om zo terug te komen in mijn kamertje. Man echt wel een zeer zotte ervaring zo een sneeuw storm, echt overweldigend. Later dan nog gehoord dat er zelfs 200 mensen hebben blijven slapen in het ijshockey stadium, omdat ze gewoon niet weg geraakten.
De volgende dag ben ik dan gaan langlaufen met Cassandre en Mathieu, Twee echte Québecois, in het park Champs de bataille. Een zeer mooi park ideaal om te langlaufen. Vooral cool om te zien dat men hier gaat gan langlaufen zoals wij gaan wandelen in een park. Maar dus echt tof, veel beter dan alle tochten in de Hoge Venen.
Dan de vorige week was een beetje een werkweek en een beetje van dat. Onze werkjes moeten op tijd klaar geraken dus dat vraagt allemaal een beetje tijd. De maandag (9 maart) hadden we een presentatie maar we hebben ons goed beholpen. Iedereen was vrij positief over onze presentatie. De dagen erna vrij goed gewerkt, of toch goed geprobeerd en dan Vrijdag gaan eten bij Victor et sa blonde ( ze mogen hier dan nog bruin zijn , al de vriendinnen noemen ze sa blonde), die in ons groepje zit voor den autoroute ( ik bespaar jullie de details, want echt boeiend is het niet). Was gezellig en hij woont echt in een tof appartement vlak bij het centrum. Echt nen toffe gast. Dan de zaterdag was het de verjaardag van Anna, een française die hier ook woont. We zijn Moussaka en worteltaart gaan eten en sortilege gaan drinken bij Christine, was echt gezellig. Erna naar de Chalet gegaan, een bar met chansonniers, en daar gedanst en van al nog wat want iedereen was een tikkeltje tipsy van de vele wijn die we achterover hebben geslaan bij Christine. Rond 4u dan terug gekeerd met een taxi want de bussen reden niet meer.
Voila en zo zitten we weer bij deze week en ik heb al een paar mooie plannen. De volgende dagen ga ik nog een beetje werken, want zaterdag ga ik naar Montreal! Ik kijk er echt naar uit want ik heb al veel gehoord over Montreal. Dus we gaan dat daar eens gaan checken. Ik kan al slapen bij de zus van Victor, dus dat zit al goed, ik moet alleen nog een auto regelen bij de co-voiturage en tis gebakken. Normaal gezien keer ik dan maandag terug, om dan de ceremonie protocolair voor te bereiden voor mijn mama en zus die afkomen. Ik kijk er wel al naar uit om eens alles te tonen aan hen, hoe het hier zit en vooral om het Québecois van mijn moeder te horen. Ze gaat hier haar polyglot talent ten toon spreiden. Allé gasten ik ga foto's erop zetten zodat jullie kunnen genieten.
Ik ga nog iets laten weten na Montreal en indien nog vragen, laat het me weten. Oja en als er nog iemand sneeuw wil komen halen geen probleem want de volgende dagen verwachten we er nog een 30 cm bij! Op naar de 5m voor deze winter (al geleden van de jaren 50 of 60, dus we hebben echt geluk!)
Jasper,
de sneeuwhond
Net toen jullie dachten dat er geen bericht meer kwam, is er toch één! Het is net een beetje zoals een regeringsakkoord in België!
Maar ik zal dus nog maar eens nen résmuéke maken want ik heb geen zin meer om te werken, dus heb ik maar een colatje en een koekje gepakt.
Wel waar beginnen?
Laten we zeggen oja weekend van 8-9 maart. Cool Cool, ontstuimig weekend geweest. We (Anne, Anna, Isabelle en ik) zijn de zaterdag naar een match gaan kijken van de hockey. Dat is hier één van de populairste, of zelfs de populairste sporten van Canada, dus gaan kijken was wel verplicht (Hot dogs ontbraken niet). De match was cool en ik heb een zalige foto genomen van een dikke Canadees, maar het was vooral de sneeuwstorm die dag die het echt een avontuur maakte. We waren al gewaarschuwd dat er een sneeuwstorm op komst was maar wij als Québecois pur laine zijnde schrok ons dat niet af. In het doorgaan was de storm al vrij heftig maar in het terug keren, ja man: zicht nul, windstoten van 110 km/h, sneeuw die gewoon door je broek snijdt, het was echt fenomenaal. Je moet maar onze foto's zien en ik heb ook een filmpje opgenomen, maar dat was nog maar de zachte versie van de storm. We hebben echt geluk gehad want we hebben bijna een uur moeten wachten, samen met 30 grappende en grollende Québecois, bij een bus kot, op de enige bus die bijna rond reed in de stad (extreem uitzonderlijk!) en dan juist een aansluiting gehaald om zo terug te komen in mijn kamertje. Man echt wel een zeer zotte ervaring zo een sneeuw storm, echt overweldigend. Later dan nog gehoord dat er zelfs 200 mensen hebben blijven slapen in het ijshockey stadium, omdat ze gewoon niet weg geraakten.
De volgende dag ben ik dan gaan langlaufen met Cassandre en Mathieu, Twee echte Québecois, in het park Champs de bataille. Een zeer mooi park ideaal om te langlaufen. Vooral cool om te zien dat men hier gaat gan langlaufen zoals wij gaan wandelen in een park. Maar dus echt tof, veel beter dan alle tochten in de Hoge Venen.
Dan de vorige week was een beetje een werkweek en een beetje van dat. Onze werkjes moeten op tijd klaar geraken dus dat vraagt allemaal een beetje tijd. De maandag (9 maart) hadden we een presentatie maar we hebben ons goed beholpen. Iedereen was vrij positief over onze presentatie. De dagen erna vrij goed gewerkt, of toch goed geprobeerd en dan Vrijdag gaan eten bij Victor et sa blonde ( ze mogen hier dan nog bruin zijn , al de vriendinnen noemen ze sa blonde), die in ons groepje zit voor den autoroute ( ik bespaar jullie de details, want echt boeiend is het niet). Was gezellig en hij woont echt in een tof appartement vlak bij het centrum. Echt nen toffe gast. Dan de zaterdag was het de verjaardag van Anna, een française die hier ook woont. We zijn Moussaka en worteltaart gaan eten en sortilege gaan drinken bij Christine, was echt gezellig. Erna naar de Chalet gegaan, een bar met chansonniers, en daar gedanst en van al nog wat want iedereen was een tikkeltje tipsy van de vele wijn die we achterover hebben geslaan bij Christine. Rond 4u dan terug gekeerd met een taxi want de bussen reden niet meer.
Voila en zo zitten we weer bij deze week en ik heb al een paar mooie plannen. De volgende dagen ga ik nog een beetje werken, want zaterdag ga ik naar Montreal! Ik kijk er echt naar uit want ik heb al veel gehoord over Montreal. Dus we gaan dat daar eens gaan checken. Ik kan al slapen bij de zus van Victor, dus dat zit al goed, ik moet alleen nog een auto regelen bij de co-voiturage en tis gebakken. Normaal gezien keer ik dan maandag terug, om dan de ceremonie protocolair voor te bereiden voor mijn mama en zus die afkomen. Ik kijk er wel al naar uit om eens alles te tonen aan hen, hoe het hier zit en vooral om het Québecois van mijn moeder te horen. Ze gaat hier haar polyglot talent ten toon spreiden. Allé gasten ik ga foto's erop zetten zodat jullie kunnen genieten.
Ik ga nog iets laten weten na Montreal en indien nog vragen, laat het me weten. Oja en als er nog iemand sneeuw wil komen halen geen probleem want de volgende dagen verwachten we er nog een 30 cm bij! Op naar de 5m voor deze winter (al geleden van de jaren 50 of 60, dus we hebben echt geluk!)
Jasper,
de sneeuwhond
vrijdag 7 maart 2008
tempêten tempête
Hmmm,
ik zit alleen op mijn kamer, dus ideaal voor nog eens kort te bloggen. Ik had echt geen zin om vanavond weg te gaan. Misschien was het wel mijmer avond. Want eigenlijk aan ene kant besef ik wel hoe gelukkig ik me voel, maar aan de andere kant bedenk ik wel dat ik ook wel dingen mis van thuis of mensen mis. Maar eigenlijk is het vanavond nog maar de eerste keer dat me dit voorvalt. Eigenlijk was het ook nog maar één van de eerste keren dat ik tijd had om er over te denken. Is toch al vrij goed aan één kan zeker?
Maar de voorbije week hebben we wel goed gewerkt toch. We zijn toch al vrij goed opgeschoten met onze taken en het begint beetje bij beetje wel allemaal in zijn plooi te vallen. We mogen, voorlopig toch, al trots zijn op ons zelf. Zondag ben ik ook gaan skiën. Het deed echt deugd om nog eens te skiën. Het was prachtig weer en de pistes waren misschien iets te kort, maar het was echt cool. 'S avonds dan nog goed gestudeerd voor mijn examen van woensdag. Dinsdag kregen we dan een mail van onze prof met de boodschap dat we goed moesten kijken op de website van 't unief want het zou wel eens kunnen dat het ging gesloten worden, omdat er een serieuze tempête hivernale op komst was. En zo geschiedde, ons examen gecancelled dachten we, maar dat was buiten de prof gerekend. Hij stuurde ons het examen op en we moesten het maar thuis maken. Maar niet spieken hé. Ik als goede student heb begonnen zonder te spieken, maar dan ja was de verleiding iets te groot. Dus hebben we mooi ons examen dan opgestuurd naar de prof en hopsakee. Er mogen er nog een paar van deze komen. Maar je merkt hier dus echt wel het verschil tussen een prof die alleen maar les geeft of een prof die werkt in een bedrijf en die les geeft gewoon voor het plezier. Dan woensdag zijn we iets gaan drinken in een bar, waar het soirée Tam Tam was. We hebben dus stevig gedanst! Gisterenavond ook nog even weggeweest voor de verjaardag van een Française. kort beschreven is het café waar we geweest zijn, op de campus, niets anders dan een veredelde point-final of ander Overpoort co-soort. Veel kortgerokte Québecoises dus, die allemaal in het bezit zijn van kennis ivm maquillage en bijzondere haartooi. Eigenlijk heb ik me echt goed geamuseerd met te lachen ganse tijd met die meiden.
Voila de update is gedaan. Morgen wordt er terug gewerkt en gingen we gaan skiën miss nog een keer, maar ze voorspellen weeral een sneeuwstorm morgen met meer dan 30 cm sneeuw. Dat is meer dan dat jullie nog in de volgende 5 jaar zullen zien in België. Zondag ga ik dan nog gaan langlaufen met een Québecoise in Québec stad, in een groot park.
Voila dit was em, ik zal foto's van het skiën met de filmpjes op het net pluggen. Geniet van mijn ski kunsten, yeah baby, en tot de volgende keer
jasper
ik zit alleen op mijn kamer, dus ideaal voor nog eens kort te bloggen. Ik had echt geen zin om vanavond weg te gaan. Misschien was het wel mijmer avond. Want eigenlijk aan ene kant besef ik wel hoe gelukkig ik me voel, maar aan de andere kant bedenk ik wel dat ik ook wel dingen mis van thuis of mensen mis. Maar eigenlijk is het vanavond nog maar de eerste keer dat me dit voorvalt. Eigenlijk was het ook nog maar één van de eerste keren dat ik tijd had om er over te denken. Is toch al vrij goed aan één kan zeker?
Maar de voorbije week hebben we wel goed gewerkt toch. We zijn toch al vrij goed opgeschoten met onze taken en het begint beetje bij beetje wel allemaal in zijn plooi te vallen. We mogen, voorlopig toch, al trots zijn op ons zelf. Zondag ben ik ook gaan skiën. Het deed echt deugd om nog eens te skiën. Het was prachtig weer en de pistes waren misschien iets te kort, maar het was echt cool. 'S avonds dan nog goed gestudeerd voor mijn examen van woensdag. Dinsdag kregen we dan een mail van onze prof met de boodschap dat we goed moesten kijken op de website van 't unief want het zou wel eens kunnen dat het ging gesloten worden, omdat er een serieuze tempête hivernale op komst was. En zo geschiedde, ons examen gecancelled dachten we, maar dat was buiten de prof gerekend. Hij stuurde ons het examen op en we moesten het maar thuis maken. Maar niet spieken hé. Ik als goede student heb begonnen zonder te spieken, maar dan ja was de verleiding iets te groot. Dus hebben we mooi ons examen dan opgestuurd naar de prof en hopsakee. Er mogen er nog een paar van deze komen. Maar je merkt hier dus echt wel het verschil tussen een prof die alleen maar les geeft of een prof die werkt in een bedrijf en die les geeft gewoon voor het plezier. Dan woensdag zijn we iets gaan drinken in een bar, waar het soirée Tam Tam was. We hebben dus stevig gedanst! Gisterenavond ook nog even weggeweest voor de verjaardag van een Française. kort beschreven is het café waar we geweest zijn, op de campus, niets anders dan een veredelde point-final of ander Overpoort co-soort. Veel kortgerokte Québecoises dus, die allemaal in het bezit zijn van kennis ivm maquillage en bijzondere haartooi. Eigenlijk heb ik me echt goed geamuseerd met te lachen ganse tijd met die meiden.
Voila de update is gedaan. Morgen wordt er terug gewerkt en gingen we gaan skiën miss nog een keer, maar ze voorspellen weeral een sneeuwstorm morgen met meer dan 30 cm sneeuw. Dat is meer dan dat jullie nog in de volgende 5 jaar zullen zien in België. Zondag ga ik dan nog gaan langlaufen met een Québecoise in Québec stad, in een groot park.
Voila dit was em, ik zal foto's van het skiën met de filmpjes op het net pluggen. Geniet van mijn ski kunsten, yeah baby, en tot de volgende keer
jasper
donderdag 28 februari 2008
Gaspéésiie 2
(ik dacht van ja we gaan even een pauze er tussen smijten want anders wordt het veel te lang en kon je ondertussen iets gaan drinken of zo.)
Handleiding:
Het is de bedoeling dat je met Gaspésie begint hieronder en Gaspésie 2 verder leest
Maar goed dus dinsdag was echt een toffe dag. Met 4 (Isabelle, Vincent, Anne en ik) hebben we de auto gepakt en zijn we naar Mont-Saint Pierre gereden om uiteraard de mont Saint Pierre te beklimmen met onze rasuettes. Echt mooi hoe de weg zich langs het ijs van de zee en de bergen slingerde. We begonnen aan de klim en het begon al direct goed steil. Nadat we aangekomen waren bij het kruis op de berg (een fluo groen, ik weet ook niet waarom die kleur), hebben we even nog het lot getard, want de beklimming was op ongelooflijk gladde sneeuw en we hadden bijna geen houvast behalve aan een miezerig touw die daar hing te bengelen. Maar de beloning op de top was fenomenaal. Echt geweldig. We hadden uitzicht op de vallei (deel van de Chics-Chocs) en op de zee en we konden zelfs naar de overkant kijken van de St-laurent (eigenlijk al een zee op dat punt). Man daar was het dat mijn nietig-gevoel op kwam. Echt prachtig. Ik was even stil denk ik. Tijdens de afdaling dan nog een beetje gedold, versta sneeuw gegeten en door de bossen al glijden naar beneden gegaan, en dan terug gereden naar ons jeugdhotel (nog even gestopt bij de vuurtoren, waar ik mijn voet omgeslagen heb, man man ) en dan terug gekeerd en een mooi fotootje genomen van het jeughotel bij ondergaande zon (zie de foto met blauw en oranje). Echt een ongelooflijk mooie dag. Dan laatste avond nog veel gebabbeld en veel gezongen en...
Gisteren terug gekeerd ( een goede 500 km), maar de weg was ongelooflijk slecht, omdat er een kleine sneeuwstorm was. De wind blies vrij hard en de weg was op sommige plaatsen ongelooflijk glad. Even was het spannend toen onze auto slipte op de baan, maar al bij al is onze terugtocht nog goed verlopen. De liederen van Micheal Jackson op het einde hebben er ons doorgetrokken!
En dus vandaag is het zo een beetje the day after. Ideaal dus om een groot bericht op mijn blog te plaatsen. De voorbije dagen waren echt super en gasten als ik zou kunnen blijven, dan zou ik blijven, op voorwaarde dat Lien wel naar hier komt ( is het goed?)
Tot de volgende, ik zal me toch proberen aan het werk te zetten!
Jasper
Oja nog eens voor de foto's en de filmpjes zie: trip naar Gaspésie ( bij de links)
Handleiding:
Het is de bedoeling dat je met Gaspésie begint hieronder en Gaspésie 2 verder leest
Maar goed dus dinsdag was echt een toffe dag. Met 4 (Isabelle, Vincent, Anne en ik) hebben we de auto gepakt en zijn we naar Mont-Saint Pierre gereden om uiteraard de mont Saint Pierre te beklimmen met onze rasuettes. Echt mooi hoe de weg zich langs het ijs van de zee en de bergen slingerde. We begonnen aan de klim en het begon al direct goed steil. Nadat we aangekomen waren bij het kruis op de berg (een fluo groen, ik weet ook niet waarom die kleur), hebben we even nog het lot getard, want de beklimming was op ongelooflijk gladde sneeuw en we hadden bijna geen houvast behalve aan een miezerig touw die daar hing te bengelen. Maar de beloning op de top was fenomenaal. Echt geweldig. We hadden uitzicht op de vallei (deel van de Chics-Chocs) en op de zee en we konden zelfs naar de overkant kijken van de St-laurent (eigenlijk al een zee op dat punt). Man daar was het dat mijn nietig-gevoel op kwam. Echt prachtig. Ik was even stil denk ik. Tijdens de afdaling dan nog een beetje gedold, versta sneeuw gegeten en door de bossen al glijden naar beneden gegaan, en dan terug gereden naar ons jeugdhotel (nog even gestopt bij de vuurtoren, waar ik mijn voet omgeslagen heb, man man ) en dan terug gekeerd en een mooi fotootje genomen van het jeughotel bij ondergaande zon (zie de foto met blauw en oranje). Echt een ongelooflijk mooie dag. Dan laatste avond nog veel gebabbeld en veel gezongen en...
Gisteren terug gekeerd ( een goede 500 km), maar de weg was ongelooflijk slecht, omdat er een kleine sneeuwstorm was. De wind blies vrij hard en de weg was op sommige plaatsen ongelooflijk glad. Even was het spannend toen onze auto slipte op de baan, maar al bij al is onze terugtocht nog goed verlopen. De liederen van Micheal Jackson op het einde hebben er ons doorgetrokken!
En dus vandaag is het zo een beetje the day after. Ideaal dus om een groot bericht op mijn blog te plaatsen. De voorbije dagen waren echt super en gasten als ik zou kunnen blijven, dan zou ik blijven, op voorwaarde dat Lien wel naar hier komt ( is het goed?)
Tot de volgende, ik zal me toch proberen aan het werk te zetten!
Jasper
Oja nog eens voor de foto's en de filmpjes zie: trip naar Gaspésie ( bij de links)
Gaspééssieee
Een goedemiddag,
pff... Een dag na een toffe vakantie loop je altijd een beetje verloren. Je realiseert je dat je nog veel werk hebt en je denkt aan de dingen die je allemaal gedaan hebt... Maar het was dus echt wel ontzettend tof. Ik heb vaak echt het gevoel gehad van wat een geluk dat ik hier ben.
Het probleem is altijd dat het moeilijk is om alles zo te beschrijven en om alles zo goed mogelijk te proberen weer te geven met foto's en video's (zie link: Trip naar Gaspésie), maar eigenlijk lukt dat niet echt. Je moet er geweest zijn, je moet op de top van die berg aan de zee gestaan hebben, om te voelen wat ik gevoeld heb, om te voelen hoe klein je wel bent in vergelijking met die enorme ijszee. Het klinkt allemaal vrij plakkerig en emotioneel, maar als je zo op de top van een berg staat en je kijkt uit over de oceaan, dan voel je je echt zoals een david de bos kabouter.
Maar we waren dus vertrokken op zaterdag voor onze reis van een paar dagen. We waren met 8, waarvan wij 2 belgen, 5 fransen en 1 Québecoise. We reden met twee auto's, waaronder een schone pontiac die we gehuurd hebben. Echt tof in de auto en de eerste avond sliepen we in Rimouski. We kwamen toe in onze jeugdherberg, bleek dat dit eigenlijk een veredeld kapsalon was, die gewoon een achterkamertje had volgestoken met bedden. Maar goed het was wel ontzettend gezellig in ons kamertje. We zijn naar de zee gaan kijken en knal, gans bevroren (zie foto's van rond de 23e rij) en we werden nog getrakteerd, of hoe moet je dat anders zeggen maar niet op zo een stomme manier, op een mooie zonsondergang. Terug gekeerd naar ons kapsalon en dan iets gaan eten en nog even naar een bar geweest. De bar was een vreemde mix van een café discotheek en concertzaal, waarbij in die laatste een groepje speelde die covers bracht van punk liedjes en die ganse tijd chabaaaiss riep (wat zo veel als santé betekent). Echt dolletjes dus.
De volgende dag begonnen met een stevig ontbijt met eieren, spek en patatten gemaakt door onze Québecoise Christine en dan vertrokken naar het nationaal park: parc du Bic. Echt prachtig zo gelegen bij een baai met bergen die er vlak bij leggen. En alles mooi bevroren uiteraard. Je moet maar kijken naar de foto's ( rond de 20e rij) en naar het filmpje. Echt mooi. Dan hebben we verder gereden naar Matane. De weg lag vlak naast de bevroren zee en we hebben dan ook even kort gestopt om foto's te nemen ( zie de mooi zichten van de zon op het ijs met de huizen en ons op een ijsschots). Ook Jezus was er van de partij. Dan even kort verder gereden en een bezoek gebracht aan de oma van Christine. Echt een zeer toffe madam, die ondanks haar 92 jaar, nog ongelooflijk fit is. Onze bejaarden in België kunnen er nog een puntje aan zuigen. Ze was nog ongelooflijk goed van geest en ganse tijd zat ze haar klein kind te plagen. Echt cool. Dan vertrokken naar onze eind bestemming Saint anne des monts. We kwamen daar aan maar het was pikkedonker, dus van de zee was niets te zien. We zaten daar in een jeugdhotel en echt gasten, ik kan jullie maar aan raden om daar naar toe te gaan. Ik heb nog nooit, allé dat denk ik toch, zo een gezellige jeugdherberg mee gemaakt. Was het koude die ons allemaal wat dichter bij elkaar deed kruipen of was het slecht bier, ik weet het niet, maar ik kan wel zeggen dat het ongelooflijk gezellig was daar in den jeugdherberg. Zelfs de oudjes van de herberg waren eigenlijk halve studenten (versta bier drinken om 10u 's ochtends en los gaan op de muziek). Je kan de foto's zien van de "living" en de keuken en ook den beer en de yourt festive en het uitzicht van de zee en de jeugdherberg (met jacuzzi op het strand!!!). We kregen ook de boodschap dat het hondensleeën waarschijnlijk niet ging lukken omdat de vent weg was naar Québec-ville, toppunt. Maar goed achteraf bekeken was het niet zo erg.
De volgende dag vertrokken naar nationaal park Parc du Gaspésie voor een korte raquette tocht, waarbij we onze bokes opgegeten hebben in het bos in de sneeuw. Het was een klein beetje mistig, zie de foto's maar de sfeer zat goed en de bokes waren lekker! Maar ik ga zeker nog eens terug naar dat park, samen met Lien, in één van onze volgende reizen om de rest eens te gaan checken, want het was veel te groot. Zoals het elk goed reisverhaal betaamt kwamen we moe maar tevreden terug en zijn we in den jacuzzi gesprongen. Man zo bij min 10 of zoiets en onder de sneeuw in een jacuzzi zitten, na een dagje raquetten doet echt deugd. Daarna nog iets gegeten en ons goed geamuseerd in de yourt festive met de pruiken! De madammen van de oudjes heeft zich ook volledig laten gaan, zie de foto.
pff... Een dag na een toffe vakantie loop je altijd een beetje verloren. Je realiseert je dat je nog veel werk hebt en je denkt aan de dingen die je allemaal gedaan hebt... Maar het was dus echt wel ontzettend tof. Ik heb vaak echt het gevoel gehad van wat een geluk dat ik hier ben.
Het probleem is altijd dat het moeilijk is om alles zo te beschrijven en om alles zo goed mogelijk te proberen weer te geven met foto's en video's (zie link: Trip naar Gaspésie), maar eigenlijk lukt dat niet echt. Je moet er geweest zijn, je moet op de top van die berg aan de zee gestaan hebben, om te voelen wat ik gevoeld heb, om te voelen hoe klein je wel bent in vergelijking met die enorme ijszee. Het klinkt allemaal vrij plakkerig en emotioneel, maar als je zo op de top van een berg staat en je kijkt uit over de oceaan, dan voel je je echt zoals een david de bos kabouter.
Maar we waren dus vertrokken op zaterdag voor onze reis van een paar dagen. We waren met 8, waarvan wij 2 belgen, 5 fransen en 1 Québecoise. We reden met twee auto's, waaronder een schone pontiac die we gehuurd hebben. Echt tof in de auto en de eerste avond sliepen we in Rimouski. We kwamen toe in onze jeugdherberg, bleek dat dit eigenlijk een veredeld kapsalon was, die gewoon een achterkamertje had volgestoken met bedden. Maar goed het was wel ontzettend gezellig in ons kamertje. We zijn naar de zee gaan kijken en knal, gans bevroren (zie foto's van rond de 23e rij) en we werden nog getrakteerd, of hoe moet je dat anders zeggen maar niet op zo een stomme manier, op een mooie zonsondergang. Terug gekeerd naar ons kapsalon en dan iets gaan eten en nog even naar een bar geweest. De bar was een vreemde mix van een café discotheek en concertzaal, waarbij in die laatste een groepje speelde die covers bracht van punk liedjes en die ganse tijd chabaaaiss riep (wat zo veel als santé betekent). Echt dolletjes dus.
De volgende dag begonnen met een stevig ontbijt met eieren, spek en patatten gemaakt door onze Québecoise Christine en dan vertrokken naar het nationaal park: parc du Bic. Echt prachtig zo gelegen bij een baai met bergen die er vlak bij leggen. En alles mooi bevroren uiteraard. Je moet maar kijken naar de foto's ( rond de 20e rij) en naar het filmpje. Echt mooi. Dan hebben we verder gereden naar Matane. De weg lag vlak naast de bevroren zee en we hebben dan ook even kort gestopt om foto's te nemen ( zie de mooi zichten van de zon op het ijs met de huizen en ons op een ijsschots). Ook Jezus was er van de partij. Dan even kort verder gereden en een bezoek gebracht aan de oma van Christine. Echt een zeer toffe madam, die ondanks haar 92 jaar, nog ongelooflijk fit is. Onze bejaarden in België kunnen er nog een puntje aan zuigen. Ze was nog ongelooflijk goed van geest en ganse tijd zat ze haar klein kind te plagen. Echt cool. Dan vertrokken naar onze eind bestemming Saint anne des monts. We kwamen daar aan maar het was pikkedonker, dus van de zee was niets te zien. We zaten daar in een jeugdhotel en echt gasten, ik kan jullie maar aan raden om daar naar toe te gaan. Ik heb nog nooit, allé dat denk ik toch, zo een gezellige jeugdherberg mee gemaakt. Was het koude die ons allemaal wat dichter bij elkaar deed kruipen of was het slecht bier, ik weet het niet, maar ik kan wel zeggen dat het ongelooflijk gezellig was daar in den jeugdherberg. Zelfs de oudjes van de herberg waren eigenlijk halve studenten (versta bier drinken om 10u 's ochtends en los gaan op de muziek). Je kan de foto's zien van de "living" en de keuken en ook den beer en de yourt festive en het uitzicht van de zee en de jeugdherberg (met jacuzzi op het strand!!!). We kregen ook de boodschap dat het hondensleeën waarschijnlijk niet ging lukken omdat de vent weg was naar Québec-ville, toppunt. Maar goed achteraf bekeken was het niet zo erg.
De volgende dag vertrokken naar nationaal park Parc du Gaspésie voor een korte raquette tocht, waarbij we onze bokes opgegeten hebben in het bos in de sneeuw. Het was een klein beetje mistig, zie de foto's maar de sfeer zat goed en de bokes waren lekker! Maar ik ga zeker nog eens terug naar dat park, samen met Lien, in één van onze volgende reizen om de rest eens te gaan checken, want het was veel te groot. Zoals het elk goed reisverhaal betaamt kwamen we moe maar tevreden terug en zijn we in den jacuzzi gesprongen. Man zo bij min 10 of zoiets en onder de sneeuw in een jacuzzi zitten, na een dagje raquetten doet echt deugd. Daarna nog iets gegeten en ons goed geamuseerd in de yourt festive met de pruiken! De madammen van de oudjes heeft zich ook volledig laten gaan, zie de foto.
zaterdag 23 februari 2008
te weinig tijdddddd
Hallo hallo,
ik heb niet veel tijd want over een drie kwartier vertrekken we op een klein reisje. We gaan naar Gaspésie en ik heb er veel zin in!! je moet maar eens kijken op google afbeeldingen en dan gaspésie in tikken en hopla een karrevracht aan foto's zullen uw deel zijn.
Maar dus alles goed hier. ik ben echt blij dat het even kort vakantie is want de voorbij week (en weken, jaja) hebben we hard gewerkt. Gisteren examen gehad en ging redelijk goed, zo denk ik toch en dan gisterenavond iets gaan eten bij Chez Victor ( echt lekker met mayonaise met curry en mayonaise met pesto!!) en iets gedronken en dus nu volgt de rest van onze ontspanning. Ontspanning , allemaal goed en wel maar zal u geen lessen missen jongeman (zo vraag de Belg in ons dan af)? Wel neen want de volgende week is een lesvrije week, bedoelt voor les in te halen , maar ook voor reisjes te maken zoals deze (toch onze interpretatie). We gaan dus een auto huren en we gaan met een stuk of 8 ( we hebben ook nog een auto van een Québecoise) gaan we gaan raquetten naar het nationaal parc du bic, parc de la gaspésie en gaan we proberen te gaan hondensleeën. Echt toffe dingen. En we slapen in een jeugdhotel op het strand en met een jacuzzi op het strand. jieppaa
Zoals eerder gezegd was de voorbije week, niet zo speciaal. Veel gewerkt en ja het was eigenlijke een beetje een Belgische week. Ik heb wel nog mooie foto's van vorig weekend, toen ik gaan dauwtrippen was (jaja opgestaan om 6u30) naar Cap-Rouge. Een klein dorpje juist buiten Québec en waar je een ongelooflijk mooi zicht hebt op de rivier de Saint-Lawrence. En hij is bijna gans bevroren. En dat weekend zijn we ook bij een tunesiër gaan eten -waar we ons op de grond mochten zetten voor het eten, en waarbij een veel te oude dame een dansje deed voor ons- voor de verjaardag van De québecoise, die ook met ons mee gaat vandaag. Je moet maar gaan kijken bij de foto's!!
Allé gasten, maar ik ga jullie laten. Ik ga proberen nog iets te bloggen in het jeugdhotel (sea shack, hihpstel, je moet maar eens gaan kijken), want nu moet ik nog vlug de rest van mijn valies gaan maken.
groeten enbinnen een paar dagen vertel ik jullie meer ivm onze spannende trip!
jasper
ik heb niet veel tijd want over een drie kwartier vertrekken we op een klein reisje. We gaan naar Gaspésie en ik heb er veel zin in!! je moet maar eens kijken op google afbeeldingen en dan gaspésie in tikken en hopla een karrevracht aan foto's zullen uw deel zijn.
Maar dus alles goed hier. ik ben echt blij dat het even kort vakantie is want de voorbij week (en weken, jaja) hebben we hard gewerkt. Gisteren examen gehad en ging redelijk goed, zo denk ik toch en dan gisterenavond iets gaan eten bij Chez Victor ( echt lekker met mayonaise met curry en mayonaise met pesto!!) en iets gedronken en dus nu volgt de rest van onze ontspanning. Ontspanning , allemaal goed en wel maar zal u geen lessen missen jongeman (zo vraag de Belg in ons dan af)? Wel neen want de volgende week is een lesvrije week, bedoelt voor les in te halen , maar ook voor reisjes te maken zoals deze (toch onze interpretatie). We gaan dus een auto huren en we gaan met een stuk of 8 ( we hebben ook nog een auto van een Québecoise) gaan we gaan raquetten naar het nationaal parc du bic, parc de la gaspésie en gaan we proberen te gaan hondensleeën. Echt toffe dingen. En we slapen in een jeugdhotel op het strand en met een jacuzzi op het strand. jieppaa
Zoals eerder gezegd was de voorbije week, niet zo speciaal. Veel gewerkt en ja het was eigenlijke een beetje een Belgische week. Ik heb wel nog mooie foto's van vorig weekend, toen ik gaan dauwtrippen was (jaja opgestaan om 6u30) naar Cap-Rouge. Een klein dorpje juist buiten Québec en waar je een ongelooflijk mooi zicht hebt op de rivier de Saint-Lawrence. En hij is bijna gans bevroren. En dat weekend zijn we ook bij een tunesiër gaan eten -waar we ons op de grond mochten zetten voor het eten, en waarbij een veel te oude dame een dansje deed voor ons- voor de verjaardag van De québecoise, die ook met ons mee gaat vandaag. Je moet maar gaan kijken bij de foto's!!
Allé gasten, maar ik ga jullie laten. Ik ga proberen nog iets te bloggen in het jeugdhotel (sea shack, hihpstel, je moet maar eens gaan kijken), want nu moet ik nog vlug de rest van mijn valies gaan maken.
groeten enbinnen een paar dagen vertel ik jullie meer ivm onze spannende trip!
jasper
dinsdag 12 februari 2008
Na ons bezoekje deze morgen aan de service de l'environnement, waar ze trouwens niet al te veel werken , wat de achterstand van Canada op milieu vlak verklaart tov Europa, ga ik eens een gouwe ouwe post plaatsen. Ja ik had beloofd van gisteren te posten, maar ik was te goed aan het leren, dus ja.
Allereerst: Québec is echt mooi en ontzettend tof. Ik ben echt blij dat ik hier zit.
Maar goed even kort een relaas van de voorbije dagen. Hmm ik zal eens even in mijn geheugen moeten graven.
Oja Maandag 4 februari. We hebben een bezoek gebracht aan een waterzuivering station. Had een beetje het been there done that gevoel aangezien we dat allemaal al gezien hadden, maar goed. Het was vooral erg om vast te stellen dat Canada eigenlijk echt nog niet ver staat op het vlak van milieu. Allé ik had dat wel al door bij het feit dat ze hier overal plastiek voor gebruiken en dat ze overal stoken alsof je het gevoel moet hebben dat je ergens op de Caraïben zit, maar blijkbaar werkt ook hun waterzuivering niet optimaal. Ok klinkt stom als voorbeeld, maar ik heb het eens gisteren gebabbeld met een prof over Canada en milieu en hoe dat nu zit en hij zei dat het grote probleem gewoon is dat ze van alles te veel hebben. Ze hebben veel grondstoffen, ze hebben veel water veel ruimte en van alles. Ze kunnen eigenlijk blijven vervuilen, ze zullen het toch niet merken. Tsss.. dacht ik in me zelf.
Dinsdag was een gewone ordinaire dag voor mij toch, maar toch was ik een beetje nerveus omdat Lien de volgende dag vertrok. We hebben een beetje in de sneeuw gesjeesd, je moet maar eens kijken naar de foto's. Echt tof om in zo een berg sneeuw te gaan liggen.
Woensdag hebben we eerst lekker gewerkt en veel opgezocht, les gehad over wolken (man er zijn echt wel veel soorten) zodat het dan 's avonds tijd was voor een beetje ontspanning samen met twee fransen: Sauna en jacuzzi (zie foto's)! Jieha! Blijkbaar organiseren ze gratis een open lucht sauna en jacuzzi ieder jaar voor carnaval. Man echt zalig ! Uit de sauna komen en dan in de sneeuw springen. Echt wel een zalig gevoel. En dan in de jacuzzi met je haren die hard staan omdat ze bevroren zijn . Ik kan het jullie ten zeerste aanraden zo een ontspanningskuur hier in Québec. Daarna iets gaan eten bij in een heel sympathiek restaurantje. Echt toffe afsluiter van de dag. Oja vandaag heb ik ook een pull gekocht, een rode met van voor Université Laval op maar zo een echte zoals je wel eens in de goede amerikaanse films ziet. Ik bedoel je moet dat toch hebben. Anne en ik zijn nu volledig gepimpd!
Donderdag is altijd onze traditionele werkdag en dus hebben we ons best gedaan om te beginnen schrijven aan één van onze taken. Wel ik kan jullie bevestigen dat het traag vooruit ging. Frans praten Ok, maar schrijven is iets minder OK. We zullen er nog veel tijd in moeten steken, maar zal wel in orde komen hopelijk... We hebben dan even gaan lopen om onze schrijf frustraties van ons af te gooien. Echt wel zalig. We zitten aan een gemiddelde van 3 keer per week, wat echt niet slecht is. ' S avonds zijn we dan naar een Jazz optreden gaan kijken. Gezellig maar ik viel een beetje in slaap zei de rest, maar ik dacht het niet.
Vrijdagochtend was vrij gewoontjes, met een saaie les. In de namiddag zijn we dan op documenten jacht geweest voor ons project van onze autoroute ( project is niet echt boeiend, dus daar zal ik niet verder over uitwijden). Maar we kwam in een echt gezellig stadje terecht, Cap Rouge en we werden zeer hartelijk ontvangen op het point de service daar. Het was echt mooi gelegen zo aan de rand van de bevroren St Laurent. Spijtig dat ik mijn kodak niet mee had. Voor de terugweg hebben we een lift gekregen van een mevrouw, ik denk Nathalie, die werkte in de point de service.
Zaterdag= werkdag + loopdag
Zondag zijn we naar Valcartier gegaan. Versta een wintersport paradijs maar waar er niet geskied wordt van de hellingen, maar wel met een rubberbanden. Terwijl de vlokken en masse naar beneden vielen, hebben we ons echt goed geamuseerd. Zo met 60 kilometer per uur naar beneden glijden geeft echt wel een kick! Je had aparte bande, raft boaten en ronddraaiende dingen. Ik heb me ongelooflijk goed geamuseerd en ik heb ook sneeuw gegeten omdat ik bij een afdaling met mijn gezicht in de sneeuw terecht kwam, maar dat was iets minder. Je moet maar eens kijken naar de foto's of naar de link om jaloers te worden: http://www.valcartier.com/page.aspx?GP=58&SID=76&LA=FR
Oja nog even een programma om jullie jaloers te maken.
Donderdag nog eens sauna en jacuzzi
zaterdag of zondag gaan we gaan skiën
Het weekend er op gaan we proberen te gaan naar Gaspesie. We gaan met een paar een auto huren en daar gaan raquetten, want het schijnt daar echt de moeite te zijn. Ik heb gisteren geïnformeerd bij de club plein air om mee te gaan met hen, maar zo nen stommen tiep (zo een soort opgeblazen Jerommeke) zei dat ik niet mee mocht omdat ik te weinig ervaring heb. Ik hoop zo hem tegen te komen als we op een top staan in montagne de Chic-Choc (zo noemen de bergen toch daar) en dan te zeggen tegen hem "ta geule". Ja het zit diep! Maar ik kijk dus echt uit naar deze trip
Voila en we zijn dus weer een nieuwe week begonnen zo. Vandaag zitten we hier nu al een maand en eigenlijk gaat het veel te snel zoals ik al een paar keer gezegd heb. Ik zit nu al te denken aan het moment waarbij ik ga moeten vertrekken (ik weet het een beetje vroeg). Het zal echt zo een dubbel gevoel zijn, want ik ga zo blij zijn mijn vriendin terug te zien en ook mijn vrienden en familie, maar ik ga het ook echt hard missen hier, de sneeuw de koude, de mensen, ... .
Maar goed oja de antwoorden op de vragen van mijn tante Rita (zie mijn vorig bericht):
- De was is nog steeds dik in orde. Nog niets gekrompen en nog niets verkeerd gegaan.
- Dien tiep die moest mee werken aan ons project is er gewoon vanonder gemuisd. Ik heb haar niet meer gezien. Maar ja we zien wel hoe dat het loopt. Alleen het contact met onze Haitïaan is een beetje moeilijk maar met de rest amsueer ik me wel goed.
- Dien prof heeft ons niet meer gevraagd
Als er nog vragen zijn mag je me altijd mailen of skypen. Je moet me maar zoeken bij Jasper Bloemen of zoiets..
Gasten ik ga jullie laten want ik ga een boterhammetje eten. Ik zal ook de nieuwe foto's er op zetten zodat jullie allemaal mee kunnen genieten.
Jasper
Allereerst: Québec is echt mooi en ontzettend tof. Ik ben echt blij dat ik hier zit.
Maar goed even kort een relaas van de voorbije dagen. Hmm ik zal eens even in mijn geheugen moeten graven.
Oja Maandag 4 februari. We hebben een bezoek gebracht aan een waterzuivering station. Had een beetje het been there done that gevoel aangezien we dat allemaal al gezien hadden, maar goed. Het was vooral erg om vast te stellen dat Canada eigenlijk echt nog niet ver staat op het vlak van milieu. Allé ik had dat wel al door bij het feit dat ze hier overal plastiek voor gebruiken en dat ze overal stoken alsof je het gevoel moet hebben dat je ergens op de Caraïben zit, maar blijkbaar werkt ook hun waterzuivering niet optimaal. Ok klinkt stom als voorbeeld, maar ik heb het eens gisteren gebabbeld met een prof over Canada en milieu en hoe dat nu zit en hij zei dat het grote probleem gewoon is dat ze van alles te veel hebben. Ze hebben veel grondstoffen, ze hebben veel water veel ruimte en van alles. Ze kunnen eigenlijk blijven vervuilen, ze zullen het toch niet merken. Tsss.. dacht ik in me zelf.
Dinsdag was een gewone ordinaire dag voor mij toch, maar toch was ik een beetje nerveus omdat Lien de volgende dag vertrok. We hebben een beetje in de sneeuw gesjeesd, je moet maar eens kijken naar de foto's. Echt tof om in zo een berg sneeuw te gaan liggen.
Woensdag hebben we eerst lekker gewerkt en veel opgezocht, les gehad over wolken (man er zijn echt wel veel soorten) zodat het dan 's avonds tijd was voor een beetje ontspanning samen met twee fransen: Sauna en jacuzzi (zie foto's)! Jieha! Blijkbaar organiseren ze gratis een open lucht sauna en jacuzzi ieder jaar voor carnaval. Man echt zalig ! Uit de sauna komen en dan in de sneeuw springen. Echt wel een zalig gevoel. En dan in de jacuzzi met je haren die hard staan omdat ze bevroren zijn . Ik kan het jullie ten zeerste aanraden zo een ontspanningskuur hier in Québec. Daarna iets gaan eten bij in een heel sympathiek restaurantje. Echt toffe afsluiter van de dag. Oja vandaag heb ik ook een pull gekocht, een rode met van voor Université Laval op maar zo een echte zoals je wel eens in de goede amerikaanse films ziet. Ik bedoel je moet dat toch hebben. Anne en ik zijn nu volledig gepimpd!
Donderdag is altijd onze traditionele werkdag en dus hebben we ons best gedaan om te beginnen schrijven aan één van onze taken. Wel ik kan jullie bevestigen dat het traag vooruit ging. Frans praten Ok, maar schrijven is iets minder OK. We zullen er nog veel tijd in moeten steken, maar zal wel in orde komen hopelijk... We hebben dan even gaan lopen om onze schrijf frustraties van ons af te gooien. Echt wel zalig. We zitten aan een gemiddelde van 3 keer per week, wat echt niet slecht is. ' S avonds zijn we dan naar een Jazz optreden gaan kijken. Gezellig maar ik viel een beetje in slaap zei de rest, maar ik dacht het niet.
Vrijdagochtend was vrij gewoontjes, met een saaie les. In de namiddag zijn we dan op documenten jacht geweest voor ons project van onze autoroute ( project is niet echt boeiend, dus daar zal ik niet verder over uitwijden). Maar we kwam in een echt gezellig stadje terecht, Cap Rouge en we werden zeer hartelijk ontvangen op het point de service daar. Het was echt mooi gelegen zo aan de rand van de bevroren St Laurent. Spijtig dat ik mijn kodak niet mee had. Voor de terugweg hebben we een lift gekregen van een mevrouw, ik denk Nathalie, die werkte in de point de service.
Zaterdag= werkdag + loopdag
Zondag zijn we naar Valcartier gegaan. Versta een wintersport paradijs maar waar er niet geskied wordt van de hellingen, maar wel met een rubberbanden. Terwijl de vlokken en masse naar beneden vielen, hebben we ons echt goed geamuseerd. Zo met 60 kilometer per uur naar beneden glijden geeft echt wel een kick! Je had aparte bande, raft boaten en ronddraaiende dingen. Ik heb me ongelooflijk goed geamuseerd en ik heb ook sneeuw gegeten omdat ik bij een afdaling met mijn gezicht in de sneeuw terecht kwam, maar dat was iets minder. Je moet maar eens kijken naar de foto's of naar de link om jaloers te worden: http://www.valcartier.com/page.aspx?GP=58&SID=76&LA=FR
Oja nog even een programma om jullie jaloers te maken.
Donderdag nog eens sauna en jacuzzi
zaterdag of zondag gaan we gaan skiën
Het weekend er op gaan we proberen te gaan naar Gaspesie. We gaan met een paar een auto huren en daar gaan raquetten, want het schijnt daar echt de moeite te zijn. Ik heb gisteren geïnformeerd bij de club plein air om mee te gaan met hen, maar zo nen stommen tiep (zo een soort opgeblazen Jerommeke) zei dat ik niet mee mocht omdat ik te weinig ervaring heb. Ik hoop zo hem tegen te komen als we op een top staan in montagne de Chic-Choc (zo noemen de bergen toch daar) en dan te zeggen tegen hem "ta geule". Ja het zit diep! Maar ik kijk dus echt uit naar deze trip
Voila en we zijn dus weer een nieuwe week begonnen zo. Vandaag zitten we hier nu al een maand en eigenlijk gaat het veel te snel zoals ik al een paar keer gezegd heb. Ik zit nu al te denken aan het moment waarbij ik ga moeten vertrekken (ik weet het een beetje vroeg). Het zal echt zo een dubbel gevoel zijn, want ik ga zo blij zijn mijn vriendin terug te zien en ook mijn vrienden en familie, maar ik ga het ook echt hard missen hier, de sneeuw de koude, de mensen, ... .
Maar goed oja de antwoorden op de vragen van mijn tante Rita (zie mijn vorig bericht):
- De was is nog steeds dik in orde. Nog niets gekrompen en nog niets verkeerd gegaan.
- Dien tiep die moest mee werken aan ons project is er gewoon vanonder gemuisd. Ik heb haar niet meer gezien. Maar ja we zien wel hoe dat het loopt. Alleen het contact met onze Haitïaan is een beetje moeilijk maar met de rest amsueer ik me wel goed.
- Dien prof heeft ons niet meer gevraagd
Als er nog vragen zijn mag je me altijd mailen of skypen. Je moet me maar zoeken bij Jasper Bloemen of zoiets..
Gasten ik ga jullie laten want ik ga een boterhammetje eten. Ik zal ook de nieuwe foto's er op zetten zodat jullie allemaal mee kunnen genieten.
Jasper
maandag 11 februari 2008
zondag 3 februari 2008
met alle Canadezen, maar niet met...
Vrienden en vriendinnen, de show gaat beginnen
Gelukkig dat het internet hier terug goed gaat, want die Canadezen zijn duidelijk niet goed in draadloze verbindingen. Maar goed.
Hier was het een rustig weekend. Zo een weekend waarin je moet werken, maar waarbij het niet altijd even goed gaat. Maar goed, ik heb me toch geamuseerd. Alleen vandaag was het een beetje lastig, want ik had the good old "lazy sunday" gevoel en dat is niet bevorderlijk voor te werken. maar goed ik heb daarjuist toch iets gedaan en straks nog een beetje lezen. Want gasten, het is hier echt geen lachertje. Er moet hier geschreven worden. Maar liefst 3 grote taken van elk 50 pagina's zijn op ons afgevuurd. De onderwerpen in stijgende volgorde van interessant heid: Eerste gaat over een verlenging van een autoweg, een ander over een gecontamineerde site en één over el Niño (zeer interessant) Maar goed we zijn er toch al aan begonnen, maar kijk ik wil maar zeggen wie dat naar Canada gaat studeren, mag het dus ferm niet onderschatten!
Dit gezegd zijnde
Gisteren was het Carnaval hier in Québec. Alhoewel het nog vrij rustig was. Gisteren was het officiële opening omdat het vrijdag uitgesteld was omdat er een kleine sneeuwstorm raasde (Een Québecois verzekerde ons dat het maar een kleintje was). Er was een schoon vuurwerk, die ik- als echte toerist zijnde- vakkundig gefotografeerd en gefilmld heb. Daarna zijn we nog iets gaan drinken in de chalet, interieur zoals zijn naam doet vermoeden, maar wel tof met nen chansonnier. Ik denk dat het volgende weekend vooral tof zal zijn, met een paar optredens en een kano wedstrijd waarbij een bende stoere Canadezen twee keer over en het weer roeien ( en soms eens lopen over het ijs) naar de overkant van de St Lawrence. Ik denk ook dat ze volgend weekend in hun zwempakjes gaan staan. Ook één of andere traditie.
De voorbije week was ook een beetje lastig, want we waren dingen aan het opzoeken, maar je kan dan soms zo het gevoel hebben dat je afvraagt: "waar ben ik hier nu mee bezig?". Maar goed het zal ons wel lukken!
Vrijdag avond hebben we een aperitiefke gehad met onze vrienden, was wel tof. Je moet maar kijken naar de foto's! Ik heb ook een fotoke van onze mega te gekke reuze keuken erbij gezet!
Oja en ik heb ook een foto getrokken van de looppiste! ik zal ze erop zetten! hoho!
donderdag avond hadden we nog een leuk etentje met nieuwe Québecoise vrienden. We hadden ze leren kennen via Lucas, mijn goede IAAS vriend, en ze waren zeer sympathiek. Het was een soort oxfam avond, waarbij we allemaal moesten nadenken over dingen. Ik heb me niet echt daarin verdiept en het bier was eigenlijk slecht. Maar goed we hebben zeer toffen mensen ontmoet. Er stelde zelfs één voor om eens een expeditie misschien te maken naar het gebergte van de chic-chocs (klinkt niet slecht toch!). Ik zal ze eens morgen bellen om misschien iets te doen in het weekend, want ik heb wel zin om nog eens op den hort te gaan, of hoe zeg je dat? Ze hebben ons ook al een beetje mooi Québecoise slang geleerd, hier volgen een paar voorbeelden:
tiens-toi un bûche: betekent zoveel als pakt uwen stoel en zet je erbij
swing la bacaisse dans le fond de la boîte à bois: betekent eigenlijk niks, ik weet alleen dat een bacaisse een echt dikke vrouw is.
Il fait frette: Il fait froid, voor de normale francophonen.
Voila nu hebben jullie al een schone basis, om hier te overleven.
Dinsdag nog eens geconfronteerd geweest met de gastvrijheid van de Canadezen, waarbij we na een babbeltje van een 5 tal minuten, dat is hier toch het gemiddelde ongeveer, een e-mail adres kregen van een dame, die gerust wel eens wou gaan rasuetten of gaan langlaufen met ons! Nog iemand die we moeten contacteren!
Voila ik heb het speciaalste gezegd denk ik, ik zal eens vlug kijken op de blog van anne of ik nog iets vergeten ben, secondje,...
nope ik denk het niet.
Vrienden, ik laat jullie, ik zet de foto's erop en ik hoor jullie nog!
Jasper
(ja mijn originele afsluiters zijn even op, kan toch niet twee keer dezelfde gebruiken zeker!)
Gelukkig dat het internet hier terug goed gaat, want die Canadezen zijn duidelijk niet goed in draadloze verbindingen. Maar goed.
Hier was het een rustig weekend. Zo een weekend waarin je moet werken, maar waarbij het niet altijd even goed gaat. Maar goed, ik heb me toch geamuseerd. Alleen vandaag was het een beetje lastig, want ik had the good old "lazy sunday" gevoel en dat is niet bevorderlijk voor te werken. maar goed ik heb daarjuist toch iets gedaan en straks nog een beetje lezen. Want gasten, het is hier echt geen lachertje. Er moet hier geschreven worden. Maar liefst 3 grote taken van elk 50 pagina's zijn op ons afgevuurd. De onderwerpen in stijgende volgorde van interessant heid: Eerste gaat over een verlenging van een autoweg, een ander over een gecontamineerde site en één over el Niño (zeer interessant) Maar goed we zijn er toch al aan begonnen, maar kijk ik wil maar zeggen wie dat naar Canada gaat studeren, mag het dus ferm niet onderschatten!
Dit gezegd zijnde
Gisteren was het Carnaval hier in Québec. Alhoewel het nog vrij rustig was. Gisteren was het officiële opening omdat het vrijdag uitgesteld was omdat er een kleine sneeuwstorm raasde (Een Québecois verzekerde ons dat het maar een kleintje was). Er was een schoon vuurwerk, die ik- als echte toerist zijnde- vakkundig gefotografeerd en gefilmld heb. Daarna zijn we nog iets gaan drinken in de chalet, interieur zoals zijn naam doet vermoeden, maar wel tof met nen chansonnier. Ik denk dat het volgende weekend vooral tof zal zijn, met een paar optredens en een kano wedstrijd waarbij een bende stoere Canadezen twee keer over en het weer roeien ( en soms eens lopen over het ijs) naar de overkant van de St Lawrence. Ik denk ook dat ze volgend weekend in hun zwempakjes gaan staan. Ook één of andere traditie.
De voorbije week was ook een beetje lastig, want we waren dingen aan het opzoeken, maar je kan dan soms zo het gevoel hebben dat je afvraagt: "waar ben ik hier nu mee bezig?". Maar goed het zal ons wel lukken!
Vrijdag avond hebben we een aperitiefke gehad met onze vrienden, was wel tof. Je moet maar kijken naar de foto's! Ik heb ook een fotoke van onze mega te gekke reuze keuken erbij gezet!
Oja en ik heb ook een foto getrokken van de looppiste! ik zal ze erop zetten! hoho!
donderdag avond hadden we nog een leuk etentje met nieuwe Québecoise vrienden. We hadden ze leren kennen via Lucas, mijn goede IAAS vriend, en ze waren zeer sympathiek. Het was een soort oxfam avond, waarbij we allemaal moesten nadenken over dingen. Ik heb me niet echt daarin verdiept en het bier was eigenlijk slecht. Maar goed we hebben zeer toffen mensen ontmoet. Er stelde zelfs één voor om eens een expeditie misschien te maken naar het gebergte van de chic-chocs (klinkt niet slecht toch!). Ik zal ze eens morgen bellen om misschien iets te doen in het weekend, want ik heb wel zin om nog eens op den hort te gaan, of hoe zeg je dat? Ze hebben ons ook al een beetje mooi Québecoise slang geleerd, hier volgen een paar voorbeelden:
tiens-toi un bûche: betekent zoveel als pakt uwen stoel en zet je erbij
swing la bacaisse dans le fond de la boîte à bois: betekent eigenlijk niks, ik weet alleen dat een bacaisse een echt dikke vrouw is.
Il fait frette: Il fait froid, voor de normale francophonen.
Voila nu hebben jullie al een schone basis, om hier te overleven.
Dinsdag nog eens geconfronteerd geweest met de gastvrijheid van de Canadezen, waarbij we na een babbeltje van een 5 tal minuten, dat is hier toch het gemiddelde ongeveer, een e-mail adres kregen van een dame, die gerust wel eens wou gaan rasuetten of gaan langlaufen met ons! Nog iemand die we moeten contacteren!
Voila ik heb het speciaalste gezegd denk ik, ik zal eens vlug kijken op de blog van anne of ik nog iets vergeten ben, secondje,...
nope ik denk het niet.
Vrienden, ik laat jullie, ik zet de foto's erop en ik hoor jullie nog!
Jasper
(ja mijn originele afsluiters zijn even op, kan toch niet twee keer dezelfde gebruiken zeker!)
zaterdag 2 februari 2008
Gasten,
ik ga er morgen meer op zetten want ik ben in een heel interessant boek aan het lezen, maar ik vertel jullie morgen alles wat de voorbije week gebeurd is. Want straks is het Carnaval in Québec stad en neen ik ga me niet verkleden. Tot morgen
Jasper
Oja bedankt voor jullie reacties. Ik geniet er van om te kijken dat jullie me nog een beetje volgen, hier in het verre en besneeuwd Québec.
ik ga er morgen meer op zetten want ik ben in een heel interessant boek aan het lezen, maar ik vertel jullie morgen alles wat de voorbije week gebeurd is. Want straks is het Carnaval in Québec stad en neen ik ga me niet verkleden. Tot morgen
Jasper
Oja bedankt voor jullie reacties. Ik geniet er van om te kijken dat jullie me nog een beetje volgen, hier in het verre en besneeuwd Québec.
maandag 28 januari 2008
fratsen en avonturen
Ave, Ave
Een tweede poging om mijn bericht te typen, nadat gisterenavond mijn tekst opeens weg was, wat vrij frustrerend was:
Het gaat hier allemaal veel te snel.Ik ben al twee weken weg en toch voelt het alsof ik hier al veel langer zit. En je raakt zeer snel gewend aan de dingen hier zoals de koude. -10°C voelt hier nu aan alsof het bij ons een gewone grijze dag is.
Het voorbije weekend was echt een tof weekend. Gisteren hebben we gestudeerd en een beetje gewerkt aan een taak, moet ook gebeuren, maar zaterdag was echt een toffe dag. Zaterdag ochtend Zijn we, met een soort club de plein air van den unief, de bossen rond Québec gaan verkennen. Eerst hebben we het ijshotel bezocht, het grootste ter wereld zeggen ze zo trots, maar ja er zijn er maar twee! Indrukwekkend hoe ze die 500 ton sneeuw gebruiken en die vele tonnen ijs voor de constructie van het hotel. Je moet maar eens kijken naar mijn foto's bij mijn link en dan bij weekend 25-27 januari denk ik. Maar er waren iets te veel toeristen naar mijn goesting. Daarna hebben we onze raquetten aangetrokken en zijn we er op uit getrokken in de bossen van Québec. Voor de leken onder ons: raquetten zijn een soort sneeuwschoenen om gemakkelijker in de diepsneeuw te kunnen lopen, maar waarbij je je echt niet elegant kan voortbewegen. Maar goed na onze tocht in de bossen kwamen we bij een groot meer dat gans bevroren was en met een dikke laag sneeuw. Man als je dat ziet, dan heb je echt het Canada gevoel. Als je dan zo op een bevroren meer staat met je raquetten, wel dan besef je echt dat je helemaal ergens anders zit. Het was daar zo stil, ondanks dat we met een man( en geen vrouw zegt mijn moeder altijd, maar ja moeders kan je ook niet kiezen) of 20 waren. Echt prachtig. Je moet maar eens kijken naar de foto's om het Canada gevoel ook te ervaren . En dan zijn we op ons gemakje terug gekeerd, want het was vrij vermoeiend na een toch van 4 uur en zijn we terug naar Québec gereden.
Die avond was er namelijk ook een groots spektakel in Québec centrum: Red Bull crashed Ice. Oftwel 4 gekken die op schaatsen tegelijkertijd van een piste van 800m lang sjeezen midden in het centrum van Québec. Het was de moeite om te zien, maar na een tijdje vielen ze niet meer en was de pret er dus wel een beetje af. Vooral ook grappig dat een Fin al de Canadezen heeft afgedroogd.
Oja hier nog de antwoorden op de vragen die jullie me gesteld hebben.
- Ja mama mijn was is goed gelukt en dat voor een eerste keer. De donkere was was nog altijd zwart. We gaan vanavond eens zot doen en we gaan onze sokken wassen. Gewaagd denk ik toch zo een beetje. Oja en de foto's zijn echt niet spectaculair.
- Neen Rita ik heb hier geen fiets, je kan hier maar goed fietsen van april, dus gebruik ik een abonnement die bijna gerentabiliseerd is! Nog een tweetal keer rijden en ik heb hem terugverdied. En de laagjestheorie die probeer ik zoveel mogelijk toe te passen
- Maarten, ik denk niet dat er in Canada Canada dry gedronken wordt als het hier droog is, want ik heb hier nog geen fles van Canada dry gezien. Alleen nog maar louche merken die er goed op lijken. Maar ik zal het eens vragen aan een echt Québecois, hoe dat zaakje nu precies in elkaar zit.
Goed ik laat jullie allen, want ik ga nog iets eten vooraleer we gaan vertrekken naar onze les in Québec stad. Als jullie nog meer vragen hebben dan moeten jullie ze maar opsturen op een gele briefkaart!
Uw verslaggever vanuit Québec
Jan Balliauw
Een tweede poging om mijn bericht te typen, nadat gisterenavond mijn tekst opeens weg was, wat vrij frustrerend was:
Het gaat hier allemaal veel te snel.Ik ben al twee weken weg en toch voelt het alsof ik hier al veel langer zit. En je raakt zeer snel gewend aan de dingen hier zoals de koude. -10°C voelt hier nu aan alsof het bij ons een gewone grijze dag is.
Het voorbije weekend was echt een tof weekend. Gisteren hebben we gestudeerd en een beetje gewerkt aan een taak, moet ook gebeuren, maar zaterdag was echt een toffe dag. Zaterdag ochtend Zijn we, met een soort club de plein air van den unief, de bossen rond Québec gaan verkennen. Eerst hebben we het ijshotel bezocht, het grootste ter wereld zeggen ze zo trots, maar ja er zijn er maar twee! Indrukwekkend hoe ze die 500 ton sneeuw gebruiken en die vele tonnen ijs voor de constructie van het hotel. Je moet maar eens kijken naar mijn foto's bij mijn link en dan bij weekend 25-27 januari denk ik. Maar er waren iets te veel toeristen naar mijn goesting. Daarna hebben we onze raquetten aangetrokken en zijn we er op uit getrokken in de bossen van Québec. Voor de leken onder ons: raquetten zijn een soort sneeuwschoenen om gemakkelijker in de diepsneeuw te kunnen lopen, maar waarbij je je echt niet elegant kan voortbewegen. Maar goed na onze tocht in de bossen kwamen we bij een groot meer dat gans bevroren was en met een dikke laag sneeuw. Man als je dat ziet, dan heb je echt het Canada gevoel. Als je dan zo op een bevroren meer staat met je raquetten, wel dan besef je echt dat je helemaal ergens anders zit. Het was daar zo stil, ondanks dat we met een man( en geen vrouw zegt mijn moeder altijd, maar ja moeders kan je ook niet kiezen) of 20 waren. Echt prachtig. Je moet maar eens kijken naar de foto's om het Canada gevoel ook te ervaren . En dan zijn we op ons gemakje terug gekeerd, want het was vrij vermoeiend na een toch van 4 uur en zijn we terug naar Québec gereden.
Die avond was er namelijk ook een groots spektakel in Québec centrum: Red Bull crashed Ice. Oftwel 4 gekken die op schaatsen tegelijkertijd van een piste van 800m lang sjeezen midden in het centrum van Québec. Het was de moeite om te zien, maar na een tijdje vielen ze niet meer en was de pret er dus wel een beetje af. Vooral ook grappig dat een Fin al de Canadezen heeft afgedroogd.
Oja hier nog de antwoorden op de vragen die jullie me gesteld hebben.
- Ja mama mijn was is goed gelukt en dat voor een eerste keer. De donkere was was nog altijd zwart. We gaan vanavond eens zot doen en we gaan onze sokken wassen. Gewaagd denk ik toch zo een beetje. Oja en de foto's zijn echt niet spectaculair.
- Neen Rita ik heb hier geen fiets, je kan hier maar goed fietsen van april, dus gebruik ik een abonnement die bijna gerentabiliseerd is! Nog een tweetal keer rijden en ik heb hem terugverdied. En de laagjestheorie die probeer ik zoveel mogelijk toe te passen
- Maarten, ik denk niet dat er in Canada Canada dry gedronken wordt als het hier droog is, want ik heb hier nog geen fles van Canada dry gezien. Alleen nog maar louche merken die er goed op lijken. Maar ik zal het eens vragen aan een echt Québecois, hoe dat zaakje nu precies in elkaar zit.
Goed ik laat jullie allen, want ik ga nog iets eten vooraleer we gaan vertrekken naar onze les in Québec stad. Als jullie nog meer vragen hebben dan moeten jullie ze maar opsturen op een gele briefkaart!
Uw verslaggever vanuit Québec
Jan Balliauw
vrijdag 25 januari 2008
Spannende en minder spannende dingen
Een goedemiddag,
Het is al even geleden dat ik nog iets geschreven heb. Maar hier ben ik terug. Ik zal even kijken wat ik de voorbije week ook weer gedaan heb. Hmm... . Oja We zijn maandag avond naar een soort vergadering geweest waar er allemaal outdoor activiteiten werden voorgesteld. Niet zoals bij ons zoals een dagje naar Blankenberge of naar de Antwerpse zoo, neen toffe wintersport activiteiten. Daarom ga ik dus morgen met een ganse bende raquette gaan doen (huh wat is raquette? gewoon gaan wandelen met een soort reuzenschoenen) en we gaan ook het ijshotel hier gaan bezoeken. Klink wel tof en de prijs valt echt goed mee. Ik wil zeker nog eens met hen ook gaan hondensleeën als ik kan, eens gaan langlaufen en misschien wil ik ook nog ergens een dagje skiën meepikken.
Die dag hadden we ook de eerste les van het vak études d'impact de l'environnement. Daarvoor moeten we een werkje maken die de ganse impact beschrijft van een verlenging van een weg hier in Québec. Het probleem was dat we met 5 buitenlanders waren en één iemand van Québec-ville, maar die ene is al ondertussen er vanonder gemuisd, waardoor we dus maandag even een klaptje gaan doen met de prof, aangezien die taak met alleen maar buitenlanders vrij moeilijk is. We zien wel.
Dinsdag was het verjaardag van een Franse die we kennen en was het ook vette fête in de zaal hier beneden in onze résidence. Vette party is hier: Tot 2u! Yieha. Je moet maar eens kijken bij de foto's van Anne, om te zien hoe onze eerste Canadese party verlopen is. Oh en die dag zijn we ook voor het eerst gaan lopen in het gigantische sportcomplex van't unief. Nen schone atletiekpiste met in het midden een paar tennisvelden. En dat allemaal gratis. We gaan ook nog eens proberen te badmintonnen en ook misschien proberen te schaatsen. Ik wil ook eens gaan kijken naar de curling club in het stad. Samen met de oude meten en peten steentjes glijden!
Woensdag was het een echte ordinaire dag, behalve dat de prof die ons uitgenodigd heeft, ons nog eens gevraagd heeft of we zeker kwamen. Dedju we dachten dat hij dat vergeten was, maar ja zal wel grappig zijn zeker zo met een Québecois die we maar half zullen verstaan. Blijkbaar zijn we dan ook goed in het concept knikken en oui,oui zeggen, zo zei een franse ons toch.
Gisteren ben ik dan nog eens gaan lopen en zijn we ook onze raquettes gaan halen voor zaterdag en hebben we nog iets gaan drinken bij een paar fransen die in de résidence hiernaast zitten.
Maar gasten ik ga jullie laten want ik ga nog vlug naar de winkel voor een brood en voor iets voor rond mijn nek en ik ga ook eens naar de pianozaal gaan kijken hier op de unief.
Gegroet en slaap wel allen
Ik laat dra nog iets van mij horen!
Jasper
Het is al even geleden dat ik nog iets geschreven heb. Maar hier ben ik terug. Ik zal even kijken wat ik de voorbije week ook weer gedaan heb. Hmm... . Oja We zijn maandag avond naar een soort vergadering geweest waar er allemaal outdoor activiteiten werden voorgesteld. Niet zoals bij ons zoals een dagje naar Blankenberge of naar de Antwerpse zoo, neen toffe wintersport activiteiten. Daarom ga ik dus morgen met een ganse bende raquette gaan doen (huh wat is raquette? gewoon gaan wandelen met een soort reuzenschoenen) en we gaan ook het ijshotel hier gaan bezoeken. Klink wel tof en de prijs valt echt goed mee. Ik wil zeker nog eens met hen ook gaan hondensleeën als ik kan, eens gaan langlaufen en misschien wil ik ook nog ergens een dagje skiën meepikken.
Die dag hadden we ook de eerste les van het vak études d'impact de l'environnement. Daarvoor moeten we een werkje maken die de ganse impact beschrijft van een verlenging van een weg hier in Québec. Het probleem was dat we met 5 buitenlanders waren en één iemand van Québec-ville, maar die ene is al ondertussen er vanonder gemuisd, waardoor we dus maandag even een klaptje gaan doen met de prof, aangezien die taak met alleen maar buitenlanders vrij moeilijk is. We zien wel.
Dinsdag was het verjaardag van een Franse die we kennen en was het ook vette fête in de zaal hier beneden in onze résidence. Vette party is hier: Tot 2u! Yieha. Je moet maar eens kijken bij de foto's van Anne, om te zien hoe onze eerste Canadese party verlopen is. Oh en die dag zijn we ook voor het eerst gaan lopen in het gigantische sportcomplex van't unief. Nen schone atletiekpiste met in het midden een paar tennisvelden. En dat allemaal gratis. We gaan ook nog eens proberen te badmintonnen en ook misschien proberen te schaatsen. Ik wil ook eens gaan kijken naar de curling club in het stad. Samen met de oude meten en peten steentjes glijden!
Woensdag was het een echte ordinaire dag, behalve dat de prof die ons uitgenodigd heeft, ons nog eens gevraagd heeft of we zeker kwamen. Dedju we dachten dat hij dat vergeten was, maar ja zal wel grappig zijn zeker zo met een Québecois die we maar half zullen verstaan. Blijkbaar zijn we dan ook goed in het concept knikken en oui,oui zeggen, zo zei een franse ons toch.
Gisteren ben ik dan nog eens gaan lopen en zijn we ook onze raquettes gaan halen voor zaterdag en hebben we nog iets gaan drinken bij een paar fransen die in de résidence hiernaast zitten.
Maar gasten ik ga jullie laten want ik ga nog vlug naar de winkel voor een brood en voor iets voor rond mijn nek en ik ga ook eens naar de pianozaal gaan kijken hier op de unief.
Gegroet en slaap wel allen
Ik laat dra nog iets van mij horen!
Jasper
zondag 20 januari 2008
Haidie Rangerino's,
Een klein vraagje aan jullie allen: Wie weet hoe het voelt om bij -21°C je handschoenen uit te doen, terwijl het als een -30°C aanvoelt door de wind? ... Iemand? Wel ik kan jullie zeggen dat dat verdomd koud is maar ontzettend veel deugd doet.
We zijn vandaag ondanks de bijtende kou naar la chute de Montmorency gaan kijken: 83meter hoog en ongeveer 1,5 keer de hoogte van de Niagara watervallen! Echt mooi en het lag maar even buiten het centrum van Québec. We hebben met een 5 tal (Anne en ik, Vincent de fransman, Laura de leuvenaar en Delphine de Waalse) een schone trip gemaakt en veel foto's gemaakt, zoals je kan zien in mijn foto's bij weekend 18-20 januari (bij de link naar de foto's en dan eens goed kijken op photobucket aan de linkerkant, denk ik).
Maar dat gevoel bij die koude is echt onbeschrijflijk. Misschien is het de Dixie Dansercoer in me, maar ik vond het echt een ongelooflijk machtig gevoel zo bij een gevoelstemperatuur van -30! Dan pas heb je echt het gevoel dat je in Canada zit! Gelukkig dat Anne nog botienen gaan kopen is, die trouwens prachtig gevoerd zijn met roze stof, anders had ze echt koud gehad.
Gisteren, wanneer het iets minder koud was, hebben een tocht gemaakt over de St-Lawrence naar de Rive-sud -, naar Lévis. Het was ook de moeite. Het schip ploegde door het ijs naar de overkant en je had ongelooflijk mooie zichten (ik had nog nooit gezien dat een rivier zo kon dichtvriezen, vandaag was hij al bijna helemaal dichtgevroren). In Lévis even rond gewandeld en daar iets gegeten en op de terugweg hadden we een prachtig beeld op het avondlijke Québec, zoals je kan zien op de foto's. Echt waar québec is een ongelooflijk gezellige stad, echt de moeite. Die avond zijn we dan nog iets gaan drinken in het oud centrum in een Irish Pub en in le Napoléon (een café waar allerhande chansonniers de québecesiërs (of zoiets) laten zingen, zeer tof), waarbij we ons bus abonnement al goed gerentabiliseerd hebben ( Versta je eerst laten afzetten en een abonnement voor een maand betalen die je maar twee weken kan gebruiken, en er dan alles aan doen om zoveel mogelijk ritjes te maken met de bus en de boot).
Gasten ik ben me hier echt aan het amuseren, en ik zal proberen niet dood te vriezen. Hop ik ga nu stoppen want ik ga bijna gaan slapen, eerst nog klein, ietsie pietsie beetje werken en dan in bed want morgen is er les om 8u30!
Slaap lekker en hou jullie haaks
Ps: Stel: Je verveelt je gewoon keihard en je wil eens iemand bellen in Québec. Wel dan heb ik een oplossing: Toets het volgende nr: +1 418 656 2131 en wacht dan op een zwoele computerstem en vorm dan 14061. Dan kom je recht bij de tofste Belgische persoon in Québec uit. En neen het is niet Anne Temmerman of de Leuvenaar.
Een klein vraagje aan jullie allen: Wie weet hoe het voelt om bij -21°C je handschoenen uit te doen, terwijl het als een -30°C aanvoelt door de wind? ... Iemand? Wel ik kan jullie zeggen dat dat verdomd koud is maar ontzettend veel deugd doet.
We zijn vandaag ondanks de bijtende kou naar la chute de Montmorency gaan kijken: 83meter hoog en ongeveer 1,5 keer de hoogte van de Niagara watervallen! Echt mooi en het lag maar even buiten het centrum van Québec. We hebben met een 5 tal (Anne en ik, Vincent de fransman, Laura de leuvenaar en Delphine de Waalse) een schone trip gemaakt en veel foto's gemaakt, zoals je kan zien in mijn foto's bij weekend 18-20 januari (bij de link naar de foto's en dan eens goed kijken op photobucket aan de linkerkant, denk ik).
Maar dat gevoel bij die koude is echt onbeschrijflijk. Misschien is het de Dixie Dansercoer in me, maar ik vond het echt een ongelooflijk machtig gevoel zo bij een gevoelstemperatuur van -30! Dan pas heb je echt het gevoel dat je in Canada zit! Gelukkig dat Anne nog botienen gaan kopen is, die trouwens prachtig gevoerd zijn met roze stof, anders had ze echt koud gehad.
Gisteren, wanneer het iets minder koud was, hebben een tocht gemaakt over de St-Lawrence naar de Rive-sud -, naar Lévis. Het was ook de moeite. Het schip ploegde door het ijs naar de overkant en je had ongelooflijk mooie zichten (ik had nog nooit gezien dat een rivier zo kon dichtvriezen, vandaag was hij al bijna helemaal dichtgevroren). In Lévis even rond gewandeld en daar iets gegeten en op de terugweg hadden we een prachtig beeld op het avondlijke Québec, zoals je kan zien op de foto's. Echt waar québec is een ongelooflijk gezellige stad, echt de moeite. Die avond zijn we dan nog iets gaan drinken in het oud centrum in een Irish Pub en in le Napoléon (een café waar allerhande chansonniers de québecesiërs (of zoiets) laten zingen, zeer tof), waarbij we ons bus abonnement al goed gerentabiliseerd hebben ( Versta je eerst laten afzetten en een abonnement voor een maand betalen die je maar twee weken kan gebruiken, en er dan alles aan doen om zoveel mogelijk ritjes te maken met de bus en de boot).
Gasten ik ben me hier echt aan het amuseren, en ik zal proberen niet dood te vriezen. Hop ik ga nu stoppen want ik ga bijna gaan slapen, eerst nog klein, ietsie pietsie beetje werken en dan in bed want morgen is er les om 8u30!
Slaap lekker en hou jullie haaks
Ps: Stel: Je verveelt je gewoon keihard en je wil eens iemand bellen in Québec. Wel dan heb ik een oplossing: Toets het volgende nr: +1 418 656 2131 en wacht dan op een zwoele computerstem en vorm dan 14061. Dan kom je recht bij de tofste Belgische persoon in Québec uit. En neen het is niet Anne Temmerman of de Leuvenaar.
vrijdag 18 januari 2008
avonturen en meer van dattummm
Vrienden en vriendinnen
ik ben hier volledig al ingeburgerd in de Canadese cultuur ik ben dan ook gisteren een vette hamburger gaan eten in het winkelcentrum in het deel genaamd "La grand Bouffe" . Ik heb dan nog niet eens het gortigste binnengespeeld. Je moet maar eens kijken naar wat poutine geeft als je dat ingeeft bij google afbeeldingen. Echt, het ziet er ranzig uit, en dat wit er op is kaas dat naar plastiek smaakt, en geen ei zoals ik in het begin dacht.
Ik heb vandaag ook gewandeld in een zeer mooi nieuw laagje sneeuw terwijl de sneeuwvlokken langs me heen vielen. Het klinkt een beetje als een romantische setting en dat was het ook wel een beetje, uitgezonderd de aanblik van de duffe universiteits gebouwen.
Al onze vakken zijn nu ook min of meer in orde en we hebben internet nu op onze kamer, allé Anne is dat juist gaan regelen voor haar en we hebben nu ook een studenten kaart zodat we nu ook volop kunnen gaan sporten in het PEPS (een knoert van een sportcomplex met 2 ijshockeyringen en een paar sportzalen en een zwembad). En we hebben ook een abonnement gekocht voor de bus. We zijn die gisteren gaan trekken in de pharmacy. Het concept fotokotje moet hier blijkbaar nog ingeburgerd worden. We zijn ook wel een beetje afgezet aangezien we de volle pot voor een maand moeten betalen terwijl we hem nog maar een tweetal weken kunnen gebruiken. Je zal ons dus niet meer buiten zien wandelen! We nemen de bus nu voor het minste.
We gaan morgen dan ook een shoppingcenter gaan zien ter grootte van een paar vierkante kilometer en met een rollercoaster binnenin, zo heeft men ons verteld. Morgen gaan we ook naar Musée des Beaux art de Québec en met de boot naar de rive sud en ook eens naar watervallen gaan kijken die hoger zijn dan de niagara watervallen. Volgend weekend gaan we dan naar Montreal, eventueel kunnen we daar bij iemand een slaapplaats strikken, en dan gaan we normaal gezien gaan skiën. Je merkt het, we vervelen ons niet. En daartussen gaan we nog studeren en werken, want die mannen hier vlogen er al in vanaf de maandag. Straks is er dan ook nog een etentje voor allemaal buitenlands en nieuwe studenten. Zullen wel zien wat het geeft. Misschien daarna iets gaan drinken in het stad om toch maar mooi ons abonnement te verzilveren!
Oja en nog een mooi hoogtepunt was woensdag na onze les van climatologie. De prof, een übersympathieke Québecois, kwam ons vragen na de les of we al veel vrienden hadden in onze korte periode. We zeiden van ja niet echt, waarbij hij ons prompt uitnodigde om bij hem iets te komen eten, omdat hij ook maar alleen was. We moeten alleen Belgisch bier meepakken voor hem, die hier wel ongeveer het dubbel is van de prijs in België
We zijn ook al naar 2 van de 4 lessen kunnen gaan , wat toch al een vrij mooi gemiddelde is na een 4 tal dagen tjolen en rondtoeren op de campus. Het lukt nog vrij aardig om te volgen, maar die vent van climatologie is zeer moeilijk te verstaan, wat dus normaal Québecois is. We zullen wel zien wat de rest geeft.
Ook al een paar Belgen ontmoet en een paar Fransen en gisteren in de auto van een echte Québecois gezeten, op weg naar de "pub" hier op de campus. Allemaal toffe mensen, maar het probleem is dat je met je frans soms zo in de clichés verzand, wat je met het nederlands eigenlijk niet zou hebben. Maar goed, we redden ons wel en mijn frans is toch stilletjes aan aan het verbeteren.
Ik ga jullie laten want ik ga nog een paar dingen opzoeken en miss nog een paar foto's bij mijn album pluggen ( zie link, rechts)
à la prochaine
ik ben hier volledig al ingeburgerd in de Canadese cultuur ik ben dan ook gisteren een vette hamburger gaan eten in het winkelcentrum in het deel genaamd "La grand Bouffe" . Ik heb dan nog niet eens het gortigste binnengespeeld. Je moet maar eens kijken naar wat poutine geeft als je dat ingeeft bij google afbeeldingen. Echt, het ziet er ranzig uit, en dat wit er op is kaas dat naar plastiek smaakt, en geen ei zoals ik in het begin dacht.
Ik heb vandaag ook gewandeld in een zeer mooi nieuw laagje sneeuw terwijl de sneeuwvlokken langs me heen vielen. Het klinkt een beetje als een romantische setting en dat was het ook wel een beetje, uitgezonderd de aanblik van de duffe universiteits gebouwen.
Al onze vakken zijn nu ook min of meer in orde en we hebben internet nu op onze kamer, allé Anne is dat juist gaan regelen voor haar en we hebben nu ook een studenten kaart zodat we nu ook volop kunnen gaan sporten in het PEPS (een knoert van een sportcomplex met 2 ijshockeyringen en een paar sportzalen en een zwembad). En we hebben ook een abonnement gekocht voor de bus. We zijn die gisteren gaan trekken in de pharmacy. Het concept fotokotje moet hier blijkbaar nog ingeburgerd worden. We zijn ook wel een beetje afgezet aangezien we de volle pot voor een maand moeten betalen terwijl we hem nog maar een tweetal weken kunnen gebruiken. Je zal ons dus niet meer buiten zien wandelen! We nemen de bus nu voor het minste.
We gaan morgen dan ook een shoppingcenter gaan zien ter grootte van een paar vierkante kilometer en met een rollercoaster binnenin, zo heeft men ons verteld. Morgen gaan we ook naar Musée des Beaux art de Québec en met de boot naar de rive sud en ook eens naar watervallen gaan kijken die hoger zijn dan de niagara watervallen. Volgend weekend gaan we dan naar Montreal, eventueel kunnen we daar bij iemand een slaapplaats strikken, en dan gaan we normaal gezien gaan skiën. Je merkt het, we vervelen ons niet. En daartussen gaan we nog studeren en werken, want die mannen hier vlogen er al in vanaf de maandag. Straks is er dan ook nog een etentje voor allemaal buitenlands en nieuwe studenten. Zullen wel zien wat het geeft. Misschien daarna iets gaan drinken in het stad om toch maar mooi ons abonnement te verzilveren!
Oja en nog een mooi hoogtepunt was woensdag na onze les van climatologie. De prof, een übersympathieke Québecois, kwam ons vragen na de les of we al veel vrienden hadden in onze korte periode. We zeiden van ja niet echt, waarbij hij ons prompt uitnodigde om bij hem iets te komen eten, omdat hij ook maar alleen was. We moeten alleen Belgisch bier meepakken voor hem, die hier wel ongeveer het dubbel is van de prijs in België
We zijn ook al naar 2 van de 4 lessen kunnen gaan , wat toch al een vrij mooi gemiddelde is na een 4 tal dagen tjolen en rondtoeren op de campus. Het lukt nog vrij aardig om te volgen, maar die vent van climatologie is zeer moeilijk te verstaan, wat dus normaal Québecois is. We zullen wel zien wat de rest geeft.
Ook al een paar Belgen ontmoet en een paar Fransen en gisteren in de auto van een echte Québecois gezeten, op weg naar de "pub" hier op de campus. Allemaal toffe mensen, maar het probleem is dat je met je frans soms zo in de clichés verzand, wat je met het nederlands eigenlijk niet zou hebben. Maar goed, we redden ons wel en mijn frans is toch stilletjes aan aan het verbeteren.
Ik ga jullie laten want ik ga nog een paar dingen opzoeken en miss nog een paar foto's bij mijn album pluggen ( zie link, rechts)
à la prochaine
dinsdag 15 januari 2008
eerste dagen extra
Nog vergetn te zeggen: We zijn vandaag naar de dollarama in het shoppingcenter geweest en hebben daar onze zakken serieus gevuld met canadese vlagjes, een mand voor onze keuken, een paar borden en kommen, punaises en allemaal brol! En dat al voor een dollar het stuk!
En daarjuist zijn we een sleutelhanger gaan kopen van de Université de laval in het majestueuze sportcomplex! Onze sleutelbos is nu al gepimpd!
En daarjuist zijn we een sleutelhanger gaan kopen van de Université de laval in het majestueuze sportcomplex! Onze sleutelbos is nu al gepimpd!
De eerste dagen in het verre Canada
Vrienden van heinde en verre,
Eindelijk heb ik een goede computer gevonden in de bibliotheek waarop ik eens vlug een berichtje kan posten. Mijn internet werkt nog niet omdat onze vakken nog niet helemaal in orde zijn, maar dat zal morgen normaal gezien wel in de sjakos zijn, zodat ik tegen of juist na het weekend internet heb.
Maar voor de rest is het hier echt goed. De unief is net als een klein dorpje zo aan de rand van het gezellige Québec. De campus is enorm groot en overal in elk gebouw zijn er altijd restaurants of plaatsen waar mensen hun eten kunnen opwarmen in microgolf ovens. Want hier doen ze niets lievers dan en masse hun tupperware potten te vullen met allerlei prak en dat dan hopla op te warmen. Vandaag hebben we het ook voor de eerste keer gedaan en we voelen ons nu echte Québecois! Morgen zullen we eens twee tupperware potten vullen! Van experimenteren gesproken!
Vandaag hebben we ook de eerste keer les gehad samen met een vrij groot aantal Canadese nerds ( Blijkbaar is het uiterlijk van een nerd vrij universeel) . Het was dan ook met de génie électrique. morgen zullen we een leukere les hebben (Climatologie de l'environement) en zo gaan de dagen voorbij! Eigenlijk gaan ze nu al veel te snel.
Ons kot in de peda is vrij ouderwets en een klein beetje bouwvallig, maar we deren ons er niet aan en we zijn volop bezig met vrienden te maken. Gisteren hebben we dan ook gekookt in de immense keuken ( een stuk of 30 vuren en 30 afwasbakken voor 1000 man) en daar hebben we Belgen ontmoet ( van die Waalse, gatver) en ook een Québecois. Maar Anne is volop haar best te doen om los te komen op het sociaal vlak! En vrijdag hebben we een etentje met buitenlanders en Québeconiërs. En dan gaan we feesten tot... 2u, de mietjes!
En ons Frans begint ook al min of meer te lukken alhoewel die gasten van Québec wel iets mogen doen aan hun gemompel. Ik zal jullie wel nog eens een paar taaltips geven als jullie eens naar Québec moeten komen
En om jullie nog even jaloers te maken: Er ligt hier bakken sneeuw, tot een meter en één van de volgende weekends gaan we eens gaan skiën. Alhoewel ons wel duidelijk gemaakt is dat we ook goed moeten studeren!
Vanavond naar Québec city! Gaan drinken! joehoei
Jongens en meisjes ik zal jullie laten. Zorg goed voor België en voor elkander en studeer nog naarstig voor diegenen die nog achtergebleven zijn. Ik zet binnenkort foto's er op, zodat jullie eens de sfeer kunnen opsnuiven. Als er nog vragen zijn dan mogen jullie ze altijd stellen. Oja en mijn gsm werkt hier niet en ik zal ook geen nieuwe kopen aangezien ze hier allemaal abonnementen geven voor jaren! Dus het beste is via mail of over een paar dagen op skype!
Groeten
Uwen Canadese gans
Jasper
Eindelijk heb ik een goede computer gevonden in de bibliotheek waarop ik eens vlug een berichtje kan posten. Mijn internet werkt nog niet omdat onze vakken nog niet helemaal in orde zijn, maar dat zal morgen normaal gezien wel in de sjakos zijn, zodat ik tegen of juist na het weekend internet heb.
Maar voor de rest is het hier echt goed. De unief is net als een klein dorpje zo aan de rand van het gezellige Québec. De campus is enorm groot en overal in elk gebouw zijn er altijd restaurants of plaatsen waar mensen hun eten kunnen opwarmen in microgolf ovens. Want hier doen ze niets lievers dan en masse hun tupperware potten te vullen met allerlei prak en dat dan hopla op te warmen. Vandaag hebben we het ook voor de eerste keer gedaan en we voelen ons nu echte Québecois! Morgen zullen we eens twee tupperware potten vullen! Van experimenteren gesproken!
Vandaag hebben we ook de eerste keer les gehad samen met een vrij groot aantal Canadese nerds ( Blijkbaar is het uiterlijk van een nerd vrij universeel) . Het was dan ook met de génie électrique. morgen zullen we een leukere les hebben (Climatologie de l'environement) en zo gaan de dagen voorbij! Eigenlijk gaan ze nu al veel te snel.
Ons kot in de peda is vrij ouderwets en een klein beetje bouwvallig, maar we deren ons er niet aan en we zijn volop bezig met vrienden te maken. Gisteren hebben we dan ook gekookt in de immense keuken ( een stuk of 30 vuren en 30 afwasbakken voor 1000 man) en daar hebben we Belgen ontmoet ( van die Waalse, gatver) en ook een Québecois. Maar Anne is volop haar best te doen om los te komen op het sociaal vlak! En vrijdag hebben we een etentje met buitenlanders en Québeconiërs. En dan gaan we feesten tot... 2u, de mietjes!
En ons Frans begint ook al min of meer te lukken alhoewel die gasten van Québec wel iets mogen doen aan hun gemompel. Ik zal jullie wel nog eens een paar taaltips geven als jullie eens naar Québec moeten komen
En om jullie nog even jaloers te maken: Er ligt hier bakken sneeuw, tot een meter en één van de volgende weekends gaan we eens gaan skiën. Alhoewel ons wel duidelijk gemaakt is dat we ook goed moeten studeren!
Vanavond naar Québec city! Gaan drinken! joehoei
Jongens en meisjes ik zal jullie laten. Zorg goed voor België en voor elkander en studeer nog naarstig voor diegenen die nog achtergebleven zijn. Ik zet binnenkort foto's er op, zodat jullie eens de sfeer kunnen opsnuiven. Als er nog vragen zijn dan mogen jullie ze altijd stellen. Oja en mijn gsm werkt hier niet en ik zal ook geen nieuwe kopen aangezien ze hier allemaal abonnementen geven voor jaren! Dus het beste is via mail of over een paar dagen op skype!
Groeten
Uwen Canadese gans
Jasper
het begin van alles
alles is hier dik ok met lekker veel sneeuw maar ik zal tegen het einde van de week meer door sturen over het leventje hier
gegroet
gegroet
Abonneren op:
Posts (Atom)
.JPG)
